Tęczowa ferajna- Rozdział 3

Witajcie~! ^.^

Jak mówiłam, że rozdział będzie we wtorek tak jest :3 Nikt nie mówił przecież, o której godzinie xp

Jutro też możliwe, że coś wstawię ;)

A do powiedzenia nic wam nie mam xp Może tylko tyle, że następna będzie Amnezja ;)

Ano i jeszcze pamiętajcie o fp ;)

Także dobranoc, miłej środy i czytania ^w^

 #Kimie

  Jeszcze coś~!
Dziękuje ślicznie za 10 tys. wyświetleń~! *w*
Miałam miły poranek =3
Wielki tulas dla Was~! :*

Sozo czekała przed szkołą na Kimie. I była coraz bardziej zdenerwowana, gdyż się spóźniała i nie odbierała telefonu. Krążyła przed bramą, co chwila patrząc, czy przypadkiem nie idzie. Tuż przed dzwonkiem zauważyła ją jak biegnie.

-Ryo-chan~! Szybko~!- Krzyknęła Kimie łapiąc ją za rękę i ciągnąc w stronę szkoły. Wbiegły do budynku, szybko zmieniając buty i pędząc do sali. Usiadły równo z dzwonkiem.

-Wariatko! Przez ciebie omal się nie spóźniłyśmy.- Warknęła na nią szeptem Sozo. Kimie zaś zaśmiała się.

-Gomene~! Na przerwie ci wszystko powiem.- Powiedziała Kimie szeptem, puszczając jej oczko. Po tym do sali wszedł nauczyciel, a pięć minut później Isoshi, który zaspał.

-Co takiego się wydarzyło, że się spóźniłaś?- Zapytała od razu Sozo, gdy zadzwonił dzwonek na lekcje. Kimie obróciła się w jej stronę z uśmiechem.

-To wszystko przez Dai-chana~!- Powiedziała ze śmiechem.

-Co ma do tego twój brat??

-A to, że przeszkadzał mi rano. Ja spokojnie maluje się w łazience, a ten wali w drzwi. Powiedziałam, że ma przyjść później to ten wszedł bez pozwolenia. Spojrzał na mnie, po czym wziął moją szminkę i zrobił kreskę na moim policzku. I tak zaczęła się wojna, po której ja miałam całe czerwone ręce, a Daiki kolorowe włosy od cieni i pudru oraz fioletowe policzki. A zanim się ogarnęłam do porządku to okazało się, że za 10 minut lekcje. Ciesz się, że postanowiłam się pospieszyć.

-Wam to się rano nudzi. Dwa wariaty.- Zaśmiała się Sozo.

-Jest jeden plus. Wymarnował mi kilka rzeczy i obiecał odkupić. Więc po szkole idziemy na małe zakupy i do kina.

-Serio?! A ja chciałam iść z tobą do chłopaków. Stęsknili się i powiedzieli nawet, że mają żelki.

-Możemy iść. I tak muszę czekać na Daikiego, bo ma trening.

-Serio pójdzie na trening??

-Tak, wymusiłam to na nim. Także na te dwie godzinki chętnie do nich pójdę. A jak się sprawy mają z Uru??

-Noo.....normalnie.

-Ryo-chan rumienisz się.

-Yhh~!

-Gadaj, gadaj~!

-No powiedział, że jestem słodka.

-Jej~!

-Ale to dlatego, że Aoi powiedział, że do nich przykicałam. A ja powiedziałam "A co ja? Królik?", a on powiedział, że króliczki są słodkie.

-Czyli ty jesteś słodka, debilko~!

-Dlaczego nazywasz mnie debilką?!

-To niech będzie idiotka~! Uruha cię podrywa, a ty nic.

-Jak to nic. Zostałam na próbie i wtedy puścił do mnie oczko~!

-Widzisz~! Czyli cię podrywa, czyli mu się podobasz~! Hello~! Ziemia do Sozo~!

-Jedno słówko i oczko to nic.

-Coś, coś~!

-Taa~! Słówko, oczko i wakacje.

-Jakie wakacje??

-Ano gadaliśmy o wakacjach i wyszło, że spędzimy je razem i ja będę się z nim opalać.

-........Ryo-chan.

-Co?

-Ja na serio będę cię nazywać idiotką.

-Dlaczego?

-Wakacje z nimi~! Ty i Uruha. Sami. Na plaży. Mam dalej mówić??

-.......- Duży rumieniec.

-No właśnie. Dlatego najpierw pójdziemy do ciebie, a po tym do nich.

-Dlaczego najpierw do mnie?

-Bo w mundurka nie pójdziemy. Plus ja i tak muszę się przebrać, bo nie chcę iść w nim do kina.

-No dobrze, dobrze. Matko~! Musiałaś to mówić??

-Taak~! Aby cię uświadomić. Ciesz się, że nie dodałam do tego swoich myśli.

-Dziękuję za tą łaskę.- Zaśmiały się i wtedy zadzwonił dzwonek. Więc ślicznie usiadły i słuchały nudnego wykładu nauczyciela fizyki.

Akina i Mine siedziały sobie w stołówce. Na szczęście przerwa obiadowa była za godzinę, więc nie było takiego hałasu.

-Dzisiaj też pójdziemy do Kagamiego?- Spytała Akina.

-Możesz iść. Ja dzisiaj postanowiłam pójść do Kasamatsu.

-Bardzo długo wytrzymałaś bez Kise.- Zaśmiała się Akina.

-No co~?! Ciekawa jestem jak sobie radzi. I przy tym mam pretekst- zadanie z matematyki. Kompletnie go nie rozumiem, więc poproszę się Yukio. Więc przynajmniej z sali mnie nie wyrzuci.

-A wiesz, że możesz poprosić Izukiego?

-Wiem~! Ale wolę przy proszeniu spoglądać na Kise niż na ścianę.- Mine uśmiechnęła się szeroko, na co Akina pokiwała niedowierzająco głową.

-Ty będziesz patrzeć na Kise, a ja dalej nic.

-To przejdź się dzisiaj pod szkołę Aomine.

-Myślisz, że będzie na treningu?

-Nie wiem. Ale warto sprawdzić.

-Ale jak będzie w sali to co?

-Oj Akina~! Więcej optymizmu~! No dobra. Zróbmy tak- ty idziesz dzisiaj do Kagamiego, a jutro razem przejdziemy się do Touou.

-No dobra. A ty poradzisz sobie dzisiaj?

-Nieco się denerwuje ale jest ogółem spoko.

-Taa, zobaczysz Kise, nogi ci zmiękną i będzie bęc~!

-Akina~! Nie kracz~! Nie chcę wywinąć orła przed nim.

-Hahaha~! To by było coś~! Dam ci radę- skup się bardziej na Kasamatsu.

-Wiesz, wolę patrzeć na Kise niż na Yukio.

-Albo inaczej. Patrz wszędzie, bo jeszcze w coś walniesz. Nadal pamiętam jak zapatrzyłaś się na niego i wpadłaś na ścianę.- Akina zaśmiała się na to wspomnienie.

-Na szczęście tego nie widział.

-Właśnie~! A co myślisz o celu Kagamiego? Wiesz, pokonanie Pokolenia Cudów.

-To niemożliwe. Jednak jak potrenują to może... Jednak Aomine i Akashi to jego najwięksi rywale.

-Powiedziałaś Akashi i aż ciarki mi przeszły. Ale masz rację, oni są jednak najsilniejsi. Oczywiście Kise, Murasakibara i Midorima również. Chciałabym zobaczyć przegraną Aomine. To by było wydarzenie roku.

-Midorima.

-Co Midorima?

-To twój kuzyn. Może go odwiedzisz?

-Czemu nie. Mogę zajrzeć co u niego.

-A po tym pójdziesz do Taigi na obiad.

-Oj tak~! To przyjdź. Nauka chyba dużo ci nie zajmie.

-Zadzwonię. Ale zapewne będę, bo obiadku u Kagamiego nie można przegapić.

Oczywiście~! A teraz skończmy ten temat, bo się głodna zrobię. Pokaż lepiej te nowe zdjęcia Kise.- Mine od razu wyciągnęła gazetkę i pokazała zdjęcia modela, przy czym powiedziała co jej się najbardziej podoba. Akina skwitowała to krótkim "Wszystko", na co Mine pokazała jej język i udając obrażoną wyszła ze stołówki. Akina poszła za nią, śmiejąc się pod nosem. A w myślach już miała szatański plan zabrania tej gazetki i dorysowania Kise wąsów oraz brody.

Lekcje szybko minęły, więc Mine po pożegnaniu się z Akiną pognała do domu, przebrała się szybko, po czym pojechała do liceum Kaijo. Była niecco zestresowana, więc pooddychała świeżym powietrzem, po czym weszła na salę gimnastyczną. Wszyscy ćwiczyli, przez co na sali było dość głośno. I wtem go zobaczyła- Kise ćwiczył z innymi pierwszorocznymi. Na jego widok zapomniała na chwilę po co w ogóle tu przyjechała. Ocknęła się, po czym wypatrzyła w tłumie swojego kuzyna. Siedział na ławce i najwyraźniej odpoczywał. Obeszła ćwiczących i podeszła do niego.

-Cześć Yukio~!- Powiedziała wesoło. Kasamatsu otrząsnął się i spojrzał na nią.

-O, Mine. Hejka.- Uśmiechnął się do niej.- Co tam u ciebie?- Zapytał się, robiąc jej przy tym miejsce na ławce.

-A w porządku. Wiesz, to dopiero początek szkoły.- Powiedziała z uśmiechem, siadając obok niego.- Jak tam treningi?

-Dobrze jest. Mamy kilku dobrych świerzaków. Przyszłaś od tak czy masz coś do załatwienia.

-Mam do ciebie prośbę. Czy mógłbyś....

-Senpai~!- Przerwał jej wesoły głos. Kise podbiegł do Kasamatsu.- Widziałeś tą zmyłkę?! Widziałeś~??- Zapytał podekscytowany.

-Cicho bądź! Przeszkadzasz w rozmowie!- Krzyknął na niego Yukio i kopną go w piszczel, na co blondyn się skulił. Mineś zaś siedziała nieco przerażona na ławce. Nie spodziewała się, że jej kuzyn bije modela. I na dodatek, że Kise jest taki wesoły.

-Przepraszam~!- Powiedział blondyn, powracajac do pozyci poziomej. Spjrzał się wtem na Mine.- Kto to~?- Zapytał z uśmiechem, przez co Mine zmroziło. Ten Kise Ryouta ją zauważył i spojrzał na nią z uśmiechem. Czy to się dzieje naprawdę??!

-To jest Mine Izuki, moja kuzynka. Mine to jest Kise Ryouta.- Przedstawił ją Kasamatsu z westchnieniem. Pewnie miał dość wesołości blondyna.

-Mine-chan~! Miło cię poznać~!- Powiedział z jeszcze większym uśmiechem, ściskając jej dłoń.

-M-Miło poznać.- Wymamrotała nadal zszokowana. Nie spodziewała się, że pozna modela i na dodatek uściśnie jej dłoń.

-Dobra Kise. Idź ćwiczyć dalej.- Powiedział spokojnie szatyn. Kise uśmiechnął się tylko i pobiegł do kosza.- Co mówiłaś?- Zapytał Mine, na co ta się otrząsnęła.

-A, tak. Czy mógłbyś pomóc mi z matmą? Izuki jest zajęty i nie ma kto tego zrobić.- Małe kłamstwo nie zaszkodzi.

-Pewnie. Ale musisz trochę poczekać.- Uśmiechnął się.

-Nie ma sprawy~! Najważniejsze, że pomożesz. Dziękuje.

-Oj, Kasamatsu~! To twoja dziewczyna~?- Krzyknął jakiś pierwszoroczny.

-To moja kuzynka, debilu!!- Krzyknął na niego, na co Mineś się zaśmiała. Spojrzała się na Kise, który przyglądał się im. Wtem spojrzał na nią i uśmiechnął się. Mine wtedy stwierdziła sobie, że posłucha rady Akiny i będzie się patrzeć wszędzie aby w coś nie wpaść.

Kimie z Sozo po przebraniu się- Sozo nie zgodziła się na ubranie mini- udały się do studia. Ochroniarz znał Kimie, więc bez problemów weszły.

-Ohayo~!- Krzyknęła Mine od progu.

-Ohayo.- Powiedział Kai, Ruki i Aoi.

-Przyszłam z....- Nie dokończyła, gdyż przerwał jej śmiech, a po chwili wszedł Reita z przytuloną do niego Kimie.

-Też się cieszę, że cię widzę.- Powiedział basista ze śmiechem.

-Ohayo~! Aoi~!- Krzyknęła wesoło Kimie, odklejając się od Reity, po czym podeszła o przytuliła się do gitarzysty.

-W końcu Tęczusia nas odwiedziła.- Stwierdził Aoi z uśmiechem.

-Kai~!- Kimie przytuliła się do perkusity.- Stęskniłam się za tym uśmiechem. Ruki~!- Powiedziała i rzuciła się na wokalistę, przez co omal nie spadł z krzesła.- Nadal stare buty? Nie byłeś na zakupach?- Zapytała, na co Sozo się zaśmiała.

-Skąd wiesz, że są stare?- Zapytał Aoi.

-Bo miał je ubrane tydzień temu. A wiedział, że przyjdę to zapewne ubrałby nowe.

-Teorie Tęczy.- Powiedział Uruha, wchodząc do pokoju.

-Uruś~!- Krzyknęła Kimie, podbiegła i mocno się do niego przytuliła. Sozo była nieco o to zazdrosna i zła, jednak wiedziała, że to przyjacielski uścisk. I najważniejsze, że Kimie ma chłopaka.

-Nie widziałaś nas tydzień.- Powiedział Uru, odklejając ją od siebie.

-Aż tydzień Urusiu.- Powiedziała z uśmiechem.- Właśnie~! Macie żelki?- Spojrzała na nich uroczo.

-Mamy~! Aoia wygnaliśmy po nie.- Powiedział Ruki, wskazując przy czym na stolik. Kimie wesoła usiadła na kanapie, ciągnąc przy tym Sozo.

-Spokojnie. Ona nie jest tu na długo.- Powiedziała Sozo, widząc minę Rukiego. Wspomnienie o butach najwyraźniej go przybiło.

-Dlaczego?- Spytał Aoi.

-Umówiłam się z Daikim do kina i w ogóle. Od początku szkoły nigdzie nie wychodziliśmy, więc...- Powiedziała Kimie, po czym zjadła kilka żelek.

-Taki rodzinny dzień. Więc Ryo-chan zostaje z nami.- Stwierdził Ruki.

-Tak. Pomożecie jej z zadaniami domowymi.

-Jeśli to nie chemia to pomogę.- Powiedział Aoi.

-Spokojnie to matematyka, japoński, angielski i biologia.

-Z angielskiego Ruki chętnie pomoże.- Powiedział Reita ze śmiechem.

-Ty też.- Odpyskował Ruki, rzucając w niego butelką.

-A co z biologi?- Zapytał zaciekawiony Uruha.

-Układ rozroczczy.- Odpowiedziała Kimie, patrząc się na Sozo z uśmieszkiem mówiącym "Niech cię Uru w praktyce nauczy.".

-Takie rzeczy na biologi?- Zapytał Ruki.

-No. Dobrze, że nie w praktyce.- Powiedziała Kimie, na co Sozo się zakrztusiła, a reszta zaśmiała.

-Za młode jesteście.- Powiedział Ruki.

-Byś się zdziwił ile ona wie.- Powiedziała Sozo, wskazując na wesołą Kimie.

-Kimie, czyżbyś juz to zrobiła?- Zapytał z uśmiechem Uru.

-Nie-e. Po prostu tak to jest jak ma się brata zboczeńca.

-Którego?

-No oczywiście, że Daikiego. Do Izayi i Meeva to nie pasuje.

-Z Miyavim bym się wykłócał.- Stwierdził Kai ze śmiechem.

-Prawda, molestuje nam Lidera.- Stwierdził Reita, na co wszyscy się zaśmiali. Po tym rozmawiali o Miyavim, szkole no i zagrali nową piosenkę, bo Kimie jej nie słyszła. Dwie godziny szybko zleciały i Kimie musiała już iść.

-To ja mykam. Ano Ruki jak przyjdę masz mieć nowe buty.- Zaśmiała się, po czym wysłała im całusa i wyszła. Po tym Sozo odebrała od niej SMSa o treści "Uruś co chwila na ciebie patrzy~! Także bierz go koteczku~! ;)". Sozo westchnęła na jej słowa z uśmiechem, jednak była szczęśliwa, że ta wariatka coś zauważyła. Przez to postanowiła działać.

-Oj Urucha~! Nauczysz mnie kilku chwytów?- Zapytała.

-Pewnie.- Powiedział i usiadł obok niej z gitarą.- Ruki ma lenia?

-Teraz to jest załamany przez brak nowych butów.- Zaśmiali się, po czym Uruha dał Sozo gitarę i zaczął pokazywać jej kilka chwytów. Przy czym kilka razy dotknął jej dłoni, a nawet raz tali. Plus siedzieli blisko siebie. Tak, to było miłe popołudnie.

Akina powolnym krokiem doszła do liceum Shutoku. Nie spieszyło się jej. Nie, że nie lubiła swojego kuzyna. Mają ze soba dobre relacje. Więc dlaczego nie przychodziła na treningi aby pogapić się na Aomine? Odpowiedź jest bardzo prosta. Przez Akashiego. Nie chciała zostać zabita, przez przeszkadzanie w treningu. Plus później Aomine i tak nie chodził na nie, więc nie było po co się tam pchać. Weszła za salę. Midorima ćwiczył właśnie rzuty. Akina z lizakiem w buzi podeszła do niego.

-Yo.- Powiedziała w chwili, gdy wyrzucał piłkę, przez co Midorima się zdezorientował i spudłował.- Ups~!- Zielonowłosy obrócił się w jej stronę.

-Akina.- Powiedział jakby wkurzony.- Co ty tu robisz? Chciałaś coś?

-Nie, przyszłam cię odwiedzić. Można, co nie?- Spojrzała na niego z uśmiechem. Midorima westchną, co oznaczało, że nie jest zły.

-Można ale teraz mam trening.

-Za chwilę i tak się kończy. A jak chcesz sobie jeszcze porzucać to mi to nie przeszkadza.

-No dobrze. Ale usiądziesz grzecznie na ławce.

-Dobrze~!- Odpowiedziała Akina z uśmiechem.

-Shin-chan~!- Usłyszała wtem wesoły głos.

-Shin-chan?- Powtórzyła. Wtem zauważyła szatyna, który do nich podchodzi.

-Zostajesz na dodatkowych? O~! Kto to~? Twoja dziewczyna??- Zapytał wesoło, na co Akinie zachciało się śmiać. Mina jej kuzyna- bezcenna.

-Takao mówiłem ci, że nie masz tak na mnie mówić. A to jest Akina, moja kuzynka.

-Takao, miło mi.- Powiedział z uśmiechem. Akina od razu stwierdziła, że się z nim zaprzyjaźni. Zwłaszcza, że denerwuje Shintarou.

-Więc Shin-chan zostajesz na dodatkowych?- Zapytała Akina. Spodobała jej się ta ksywka. Że też sama jej nie wymyśliła. Midorima prychnął i spojrzał na nich groźnie.

-Zapewne tak.

-No wiesz co Shin-chan~! Twoja kuzynka cię odwiedza, a olewasz ją dla gry?! Nieładnie. Dzisiaj nie ćwiczymy. Idziemy na lody. Co ty na to?- Zapytał się Takao, patrząc na Akinę.

-Jestem za~! Więc idźcie się ogarnąć, a ja poczekam przy wyjściu.- Powiedziała z uśmiechem. Słyszała jeszcze jak Midorima krzyczy na Takao, a on się śmieje. I tak poszi w trójkę na lody, pogadali nieco- przy czym wkurzyli Midorimę, po czym Akina udała się do Taigi. Przez chwilę myślała, że ma dodatkowy trening, bo jej nie otwierał lecz się okazało, że poszedł po prostu do sklepu. Ucieszył się na jej widok i zaprosił ja do środka. Akina obejrzała całe jego mieszkanko, po czym powiedziała mu, że ma obiad robić. Kagami prychnął na nią lecz widząc uśmiech na jej twarzy skapitulował i wziął się za gotwanie, Oczywiście kazał sobie pomóc, bo wiedział, że Akina jest kaleką w kuchni. Ta niechętnie się zgodziła i obrała mu warzywka i podawała przyprawy. Nauczyła się nieco ale na razie nie próbowała powtarzać tego przepisu. Tuż przed obiadem przyszła Mine i Akina widząc ją w wyśmienitym humorze wiedziała, że coś się wydarzło. Postanowiła, że jutro ją spyta, bo zapewne tak się rozgada, że jedna przerwa jej nie wystarczy. Zjadły pyszny obiad, po czym w trójkę obejrzeli jakąś komedie. No i odrobili lekcje.

Kimie po miłym spotkaniu z chłopakami udała się do liceum swojego brata. Wolała się tam z nim umówić, bo dzięki temu mogła sprawdzić, czy trenował. Weszła na salę i rozejrzała się. Prawie od razu zauważyła Aomine w stroju sportowym z piłką w ręce. I bardz ją to ucieszyło.

-Dai-chan~!- Krzyknęła, zwracając przy tym uwagę wszystkich. Podbiegła i przytuliła się do niego.

-Siemanko.- Powiedział z uśmiechem. Nie mógł się jednak doczekać tego popołudnia z siostrą.

-Twoja dziewczyna Aomine? Czy laska na jedną noc?- Zapytał Wakamatsu. Wkurzył go, więc chciał aby oberwał.

-Jestem jego siostrą, debilu.- Powiedziała Kimie, patrząc się ze znudzeniem na blondyna. Daiki zaś zaśmiał się z tego.

-Siosta?- Wakamatsu patrzał na nich zaskoczony.

-Ta, to moja siostra. Więc spróbuj ją tknąć, a zabiję.- Daiki spojrzał na niego groźnie. Wtem do sali weszła Momoi.

-Kimie-chan~!- Powiedziała wesoła i podeszła do nich.

-Siemanko Satsu.- Przywitała się Kimie, nadal tuląc się do brata.

-To na serio jest jego siostra?- Zapytał się Wakamatsu, Momoi.

-Tak, a co?- Satsuki spojrzała na nich zdziwiona.

-Miło poznać. Ja jestem....

-Imayoshi Shoichi. Kimie Aomine.- Powiedziała i z uśmiechem wyciągnęła do niego rękę, któa została lekko uściśnięta.

-Nie jesteście zbytnio podobni.- Stwierdził Wakamatsu.

-Gdybym nie miała pasemek i opaliłabym się nieco to nawet byśmy byli. Chociaż nie, bo ja mam heterochromię.

-Heteroco?

-Spójrz w moje oczy.- Powiedziała Kimie. Wakamatsu zbliżył się nieco.

-Kolorowe tęczówki?

-Bardzo śliczne.- Stwierdził Imayoshi.

-Dziękuje.- Kimie uśmiechnęła się do niego. Wtem zauważyła jak pewien brunet się jej przygląda, więc uśmiechnęła się do niego.

-Aj~! Przepraszam, przepraszam~!- Powiedział zmieszany Sakurai.

-A~! To jest ten co ciągle przeprasza. No nic. Nii-san won pod prysznic. Masz 15 minut.- Powiedziała, odklejając się od niego.

-Dobra, dobra.- Mruknął Daiki i poszedł do szatni, nie zwracając uwagi na zdziwione spojrzenia. Gdy wrócił usłyszał wrzaski Wakamatsu.

-Aomine! Powiedz coś swojej siostrze!- Krzyknął w jego stronę.

-Ja też jestem Aomine, idiota.- Powiedziała Kimie z uśmieszkiem.

-Właśnie. I co ty masz do mojej siostry?-

-Nie słucha mnie!

-Ma słuchać takiego palanta??

-Plus ja służącą nie jestem. I nie wiem o co się tak denerwujesz. Masz w swojej drużynie najlepszego koszykarza, który nigdy nie pudłuje i jest po prosto zajebisty. Więc nie wiem co od niego oczekujesz.- Powiedziała Kimie z uśmieszkiem. Daiki podszedł do niej z uśmiechem.

-Słyszysz?! Więc zrozum. I daj nam spokój. Chodź siostra, wychodzimy.- Powiedział Daiki. Kimie od razu złapała się jego ramienia.

-Ano jeszcze jedno.- Powiedziała Kimie, przystając przy drzwiach.- Znam całe Pokolenie Cudów, więc uważaj.- Uśmiechnęła się zwycięsko po czym wyszła. Gdy byli nieco dalej, Daiki parsknął śmiechem.

-Oj siostra. Gdybym wiedział, że będziesz pyskowała Wakamatsu to kazałbym ci przyjść wcześniej.

-Mogę przychodzić częściej o ile będziesz chodził na treningi. Chociaż nie, nie chodź na nie, bo wyjdzie, że posłuchałam się tego palanta.

-Co?

-Kazał mi zmusić się do chodzenia na treningi. Jak dla mnie powinieneś na nie chodzić lecz sam mówiłeś, że nikt nie jest w stanie ciebie pokonać.

-Dlatego na nie nie chodzę.

-A może znowu zaczniesz grać w uliczną? Może znajdzie się ktoś, na kogo zwrócisz uwagę.

-Czy ja wiem?! Ostatnio przyglądałem się jak grali i ich poziom był marny.

-To spróbuj w innych dzielnicach. Wiesz, ktoś może się ukrywać ze swoim talentem.

-Pomyślę nad tym. A teraz zaprzestańmy o tym gadać, co? Obejrzałem zwiastun tego filmu i wydaje się ciekawy.

-I taki będzie. Więc chodź, bo nie chcę się spóźnić. Plus musimy kupić bilety i popcorn. A po tym pamiętaj, idziemy na zakupy.

-Pamiętam, pamiętam. Spokojnie, same reklamy trwają z dwadzieścia minut.- Mruknął. Poszli więc do kina, po czym na zakupy. Daiki płacił- ucieszył się, że ma duże kieszonkowe. Kupili sobie przekąski, po czym przebrali się w super wygodne ciuchy- Daiki w krótkie spodenki, a Kimie w jego bluzkę, po czym zaczęli grać. Krzyczeli, przepychali się i śmiali. Po tym zrobili sobie kolację, znaczy Kimie zrobiła, bo Daiki i gotowanie równa się masakra. A gdy zjedli przyszedł czas na lekcje, do których Kimie zmusiła swojego brata. Tego jednak nie mogła mu odpuścić. 

PS. Wyszło mi 10 stron ^^ Poprzednie były po 6 :p