Tęczowa ferajna- Rozdział 5 cz.1

Ohayo~! ^.^

Z małym opóźnieniem ale jest~! :3 Niestety znowu przed północą xp Ale cóż, szybciej się nie dało -.-

Dzisiaj wstawiam wam część 1, 5 rozdziału. Dlaczego? Otóż jak zauważyłam każdy rozdział to jeden dzień. I chciałbym aby tak pozostało :p Z tego powodu jest 1 część, gdyż dzień się nie skończył, a ja napisałam 8 stron :p Ale jutro dokończę także na pewno coś koło 18 będzie ;)

Ogółem po drugiej części wezmę się za Amnezję, bo dawno nie było xp

A teraz zapraszam do czytania~! :3

Dobranoc i miłego dnia~! ^w^

#Kimie

Sozo szła do szkoły w wyśmienitym humorze. Od wczoraj uśmiechała się co chwila i nic nie mogła na to poradzić. Po drodze wstąpiła do cukierni, gdzie był jej ulubiony, przystojny sprzedawca. Za ten uśmiech dostała dwa pączki więcej i rabaty na kawę i ciastko. Coś czuła, że tego dnia nikt jej nie popsuje.

-A!- Usłyszała nagle przy swoim uchu, aż podskoczyła i omal nie wylała swojej herbaty. Odwróciła się do tyłu.

-Kimie~!- Krzyknęła na swoją przyjaciółkę, która uśmiechała się do niej szeroko.

-Ohayo Ryo-chan~!- Powiedziała wesoło, nie przejmując się wściekłym spojrzeniem Sozo.- Co taka wesolutka, że aż mnie nie widziałaś? Czyżbyś widziała Urusia pod prysznicem?- Sozo na jej słowa zakrztusiła się herbatą.

-Nie, nie widziałam go pod prysznicem. I zanim odpowiem na twoje kolejne pytania to mam pytanie do ciebie. Jadłaś żelki?- Spojrzała się na kolorowowłosą uważnie.

-Nie~! Wczoraj tylko popcorn.- Uśmiechnęła się niewinnie.

-No dobra. Powiedzmy, że ci wierzę. A co do powodu mojego szczęścia.....- Sozo na samą myśl się uśmiechnęła.

-No mów~!

-Oj no~! Uru zaprosił mnie do kina.- Wymamrotała.

-Czy ja dobrze usłyszałam, że Uru zaprosił cię do kina?

-Musisz mieć taki dobry słuch?!

-No nareszcie~! Mam nadzieję, że nie będziecie robić w swoją stronę stęsknionych spojrzeń i nie będziecie się kryć.

-Kimie to tylko kino. Nic więcej.

-Ta, jak to tylko kino to zostanę baleriną. Ryo-chan. On cię zaprosił na randkę~! R-a-n-d-k-ę~!- Sozo uśmiechnęła się szeroko na jej słowa.

-No dobra~! To pomożesz mi się przygotować?

-Pewnie~! Proponuję spódniczkę. Będzie miał szybszy dostęp.

-Kimie!- Sozo krzyknęła na nią zawstydzona, zaś Kimie śmiała się z jej reakcji.- Jakieś lekcje u Daikiego miałaś czy co?

-Nie~! To ta miłość do Sei-chana~!

-Ta, już to widzę.

-Serio. Wczoraj omal nie zrobiliśmy tego w szatni.- Sozo aż wypluła swoją herbatę.

-Co~?!

-No to~!- Zaśmiała się Kimie.- Miał wczoraj dłuższy trening, więc nie mogliśmy nigdzie iść. No nasz pożegnalny pocałunek zrobił się bardzo namiętny i gdybym mu nie przypomniała, że jesteśmy w szatni to kto wie~!- Kimie uśmiechnęła się szeroko na to wspomnienie.

-Akashi chyba dorównuje zboczeństwu twojego brata.

-Sei-chan nie jest zboczony. On mnie po prostu pragnie.- Kimie zarumieniła się lekko.

-Jest między tym jakaś różnica?

-Tak, jest moja kochana. Ano i pospieszmy się, bo muszę wziąć swoje lekarstwo.

-Lekarstwo? Chora jesteś??

-Oprócz z miłości do Sei-chana cierpię na poranne niewyspanie.

-A~! Czyli ponownie do pielęgniarki na kawkę. Tylko nic jej nie mów.

-Postaram się. Ale jak wyjdzie to z moich ust to mnie nie wiń.

-To było dwuznaczne.

-Gdyby chodziło o faceta to tak.- Zaśmiały się obie.

-A na dzisiaj masz jakieś plany?

-Idziemy na zakupy. Potrzebujemy czegoś na weekend. W końcu ty idziesz na randkę z Uru, a ja z Sei-chanem. Robi mi jakąś niespodziankę.- Kimie uśmiechnęła się lekko.

-Czemu nie?! Ale nie zajmie nam to całego popołudnia.

-Oczywiście, że nie. Ogółem to nie mam na dzisiaj konkretnych planów oprócz zakupów.

-To nowość.- Zaśmiała się Sozo.

-Sei-chan ma trening, więc spotkanie z nim odpada. Ao od wczoraj jakiś taki zamyślony, plus nie będę z nim aż tyle czasu spędzać. Meev za granicą, Iza-nii ma chyba jakiegoś ważnego klienta, bo się nie odzywa. Kise ma pracę na dzisiaj. Shin-chan dodatkowe treningi. Tetsu też. A do Mukkuna nie chce mi się jechać. No mogłabym odwiedzić jeszcze Haizakiego ale mi się nie chce.

-Tak to już jest. Ano a co z Daikim??

-Sama nie wiem. Taki zamyślony jest. Wczoraj to z łatwizną zabrałam mu jego ukochaną  gazetkę. I nawet nie przyszedł mi jej zabrać~! Ale z rozmową wolę poczekać. Może to taki dzień albo co.

-W sumie racja. To spędzimy dzisiaj to popołudnie razem. Tylko proszę, oszczędź swoje żarty.

-Będzie ciężko. Wiesz, taki charakterek po wychowywaniu się z trójką braci.- Kimie uśmiechnęła się niewinnie.

-Aż się cieszę, że nie mam rodzeństwa.- Sozo westchnęła niby cierpiętniczo. Poszły do pielęgniarki na kawę i niestety Kimie wygadała się co do randki Ryo-chan. Ta siedziała przez to zawstydzona i najchętniej nie przychodziłaby już do pielęgniarki. Jednak wiedziała, że Kimie i tak ją tam zaciągnie. Z drugiej strony cieszyła się na tą randkę i nie mogła się jej doczekać.

Mine siedziała sobie w parku i czekała na Akinę. Lekcję zaczynały godzinę później, więc postanowiły, że spotkają się wcześniej i posiedzą nieco w parku, korzystając z pięknej pogody. Już po chwili zauwarzyła swoją przyjaciółkę, jak idzie do niej powolnym krokiem.

-Widzę słońce działa na ciebie leniwie.- Powiedziała z rozbawieniem Mine, gdy Akina podeszła i rozwaliła się na ławce.

-Jak już to relaksująco. Gdyby leniwie to bym tu nie przyszła.- Akina uśmiechnęła się subtelnie.- Jak tam wczorajsze sprzątanie?

-Lepiej nie wspominaj. Pełno pudeł, kurzu i pająków.- Mine wzdrygnęła się na samą myśl.- A ty miałaś ciekawe popołudnie?

-A owszem.- Akina uśmiechnęła się tajemniczo.

-Widzę, że zdarzyło się coś ciekawego.

-No..... Spotkałam Aomine.

-Co~?! Tego Aomine~?!

-Tak, tego Aomine. A jest jakiś inny?

-No dobra. Nieważne. Mów szczegóły.

-Jak wróciłam do domu zauważyłam listę zakupów, więc postanowiłam je zrobić. W drodze do sklepu zaczepił mnie kilku pijanych typków. Ignorowałam ich, a jeden z nich złapał mnie za rękę. Chciałam się wyrwać lecz skubaniec był silny. No i wtedy pojawił Aomine i przegonił ich.

-Bohater~!- Powiedziała radośnie Mine.

-Tak. Podziękowałam i poszłam dalej. Tak jakoś nie mogłam zagadać. Zauważyłam, że idzie za mną i spytałam, czy mnie śledzi lecz on po prostu również szedł do sklepu.

-Serio posądziłaś go o coś takiego??

-Cicho. Weszłam do sklepu, a on za mną. Zrobiłam zakupy, przy czym Aomine sięgnął dla mnie słoik z dżemem. I chciałam iść do domu lecz zakupy były ciężkie. Myślę sobie, że jakoś pójdę. Lecz wtem Aomine wziął moją torbę i spytał gdzie ma iść. Oczywiście nie chciałam podać mu swojego adresu. Spytał jak mam na imię, więc mu powiedziałam. On również powiedział jak ma na imię i stwierdził, że jak się znamy to idziemy. I powiedział wtedy, że uroczo wyglądam jak się rumienię.- Akina na samo wspomnienie zarumieniła się leciutko.

-Jeeejj~! Jakie to urocze~!

-Przyjęłam jego pomoc chcąc czy nie chcąc, przy czym nieco porozmawialiśmy. A jak doszliśmy do mojego domu to powiedział, że chce nagrodę.

-Hihihi~!

-Nie taką jak myślisz zboczeńcu~!- Akina pacła ją w głowę.- Chciał mój numer aby się ze mną umówić. I ja powiedziałam, że na mój numer trzeba zasłużyć i zwiałam do domu.- Ostatnie zdanie Akina powiedziała bardzo szybko.

-Co~?! Aomine cię podrywa, a ty nic?!- Powiedziała zszokowana Mine.

-Ale on powiedział, że i tak zdobędzie mój numer~! I się nieco tego obawiam.

-Chociaż czekaj, czekaj~! Na ten pokręcony nieco sposób to go podrywałaś.- Stwierdziła Mine z zastanowieniem.

-Serio?!

-Tak. Bo ty lubisz się drażnić z ludźmi i podkreślasz, że łatwa nie jesteś. Najwidoczniej trafiłaś w jego gusta.- Mine uśmiechnęła się promiennie.

-Możliwe.- Powiedziała z uśmiechem Akina.- Ale co teraz?

-Jak to co? Nic. To się samo potoczy. Powiedział, ze zdobędzie twój numer, więc oczekuj SMSa od niego.

-To jest ciężkie. Z jednej strony chcę iść z nim na randkę lecz z drugiej mam ochotę drażnić się z nim jak najdłużej.

-Dasz sobie radę. Wierzę w ciebie.

-Dzięki. A jak u ciebie z Kise?

-Dzisiaj mam zamiar iść odwiedzić go na treningu. Tylko muszę jakąś wymówkę wymyślić.

-No tak, Kasamatsu. To może znowu jakieś zadanie domowe?

-Chyba tak. Albo po prostu powiem, że chcę pójść z nim na ciastko.

-Zły nie powinien być.- Zaśmiała się Akina.

-Kończmy te pogaduchy, bo musimy w końcu iść do szkoły.- Stwierdziła Mine patrząc na zegarek.

-Nikt nam nie zabrania rozmawiania po drodze i w czasie przerw.- Akina puściła jej oczko, po czym wstały i ruszyły w stronę szkoły. Oczywiście temat Aomine był w toku. Zakończył się w szkole aby jeszcze jakieś jego fanki nie usłyszały o czym mówią. Akina zdecydowanie byłaby wtedy trupem.

Lekcje o dziwo szybko im minęły. I na szczęście nie miały żadnej kartkówki ani sprawdzianu, a z zadań domowych miały niewiele. Wesołe powoli wyszły ze szkoły.

-To idziesz do domu czy może jednak ze mną?- Zapytała się Mine.

-Do domu. Nie będę ci przeszkadzać w podrywaniu Kise. Następnym razem się z tobą wybiorę.- Powiedziała Akina z uśmiechem, przeszukując swoją torbę.

-Dobrze~! A czego szukasz?

-Portfela.- Powiedziała Akina, po chwili wyjmując rzeczy z torby.- Nie ma!

-Na pewno? A może zostawiłaś w domu?

-Nie, brałam go ze sobą. Rano kupowałam sobie rogalika.- Powiedziała załamana.

-Chodź, zobaczymy w szkole. Może na ławce zostawiłaś.- Powiedziała Mine. Poszły do klasy lecz portfela nie znalazły.

-Pięknie~! Moje kieszonkowe i dokumenty.- Powiedziała załamana Akina.

-Spokojnie. A może w parku ci wypadł. Chodź, sprawdzimy.

-W parku zapewne już go nie ma. Pewnie ktoś już sobie go wziął. Może za kilka dni znajdę go z samymi dokumentami.- Akine westchnęła ciężko. Siedziały tak na ławce przed szkołą w ciszy.

-Przepraszam~! Czy ty jesteś Akina?- Usłyszały wtem. Po ich prawej stała dziewczyna o kolorowych włosach i uśmiechała się lekko. Kawałek za nią stała blondynka z miętowymi końcówkami, która najwidoczniej na nią czekała.

-Tak, to ja. O co chodzi?- Zapytała nieco niepewnie.

-To twoje?- Zapytała dziewczyna, wyciągając rękę. Akina spojrzała się na nią i od razu rozpoznała swój portfel.

-Tak~!- Wzięła go od razu i zajrzała do środka.- Gdzie go znalazłaś?

-Na stołówce. Zauważyłam go pod ławką jak miałam wychodzić. Oczywiście chciałam oddać. Na szczęście zajrzałam do środka i zerknęłam na zdjęcie, stąd wiedziałam, że to ty.- Powiedziała z lekkim uśmiechem.

-Dziękuje~! Nie wiem jak ci się odwdzięczę.- Powiedziała Akina z ulgą.

-Ależ nie ma za co~! Akina tak?! Ja jestem Kimie.- Uścisnęła jej dłoń.

-Miło mi. To jest Mine.- Akina wskazała blondynkę.

-Ohayo~!- Powiedziała wesoło.

-Hejo~! A to jest Sozo.- Kimie wskazała za siebie.

-Ale możecie mówić Ryo-chan.- Powiedziała Sozo, podchodząc.

-Ryo-chan~!- Wykrzyknęła prawie Mine.

-Sorki za nią.- Powiedziała Akina psotnie.- Ano a może w ramach podziękowania dacie się zaprosić na lody?

-Czemu nie?!- Kimie spojrzała na Sozo.- Ale dla mnie mrożona kawa. I idziemy do galerii, bo tam w jednej kawiarence jest przepyszna~!

-No dobrze, dobrze.- Powiedziała Akina z uśmiechem i już po chwili w czwórkę udały się w owe miejsce.

-Też chodzicie do trzeciej klasy?!- Zapytała zdziwiona Akina. Siedziały już w kawiarni z 2 porcjami lodów czekoladowych, jedną porcją waniliowych z polewą i mrożoną kawą oraz ciastkiem.

-No tak. Jesteśmy w Teiko od początku.- Powiedziała Kimie spokojnie.

-I że my się nie znamy.- Powiedziała Akina.- A do której klasy?

-A.

-My do C. Może dlatego?

-Nasze klasy chyba nie były nigdy łączone.- Stwierdziła Sozo.

-Klasa A to podobno sami Geniusze.- Powiedziała z uśmiechem Mine.

-Dziękuje za komplement.- Kimie uśmiechnęła się do niej.

-Cały czas jesteście w A?- Dopytywała Akina.

-Mhm~!- Przytaknęła Kimie.

-Kimie to nawet cały czas na pierwszym miejscu w rankingu.- Powiedziała Sozo, patrząc na nią krzywo.

-Nadal się złościsz za tamto?-

-Nie, tylko to jest nieco wkurzające.

-Za co się ma złościć?- Zapytała ciekawa Mine.

-Ano w drugiej klasie miałam słabiej napisać test aby Sozo była na pierwszym miejscu. Chciała się pochwalić rodzicom na koniec roku. Ale nam to nie wyszło, gdyż po prostu podczas pisania kompletnie o tym zaponiałam.- Kimie spojrzała na Sozo ze skruchą.

-Miała szczęście, że rodzice byli dumni z drugiego miejsca.- Ryo-chan zaśmiała się na to wspomnienie. Pamięta, że przez dwa dni fochała się na kolorowowłosą.

-Szczerze ja nie patrzę na ten ranking.- Powiedziała Akina.

-Tylko raz aby sprawdzić czy Aomine jest jednak mądry.- Mine zaśmiała się pod nosem.

-Mine!- Warknęła na nią Akina.

-Aomine?- Kimie patrzała to na jedną to na drugą.

-Heh. No bo....- Akina próbowała wymigać się od odpowiedzi.

-Akinie podoba się Aomine.- Palnęła Mine z uśmiechem.

-I kto to mówi?! A ty w Kise~!- Wypomniła jej Akina.

-Musiałaś to powiedzieć?! A jak one są jego fankami?!- Akina chciała odpowiedzieć lecz wtem usłyszała śmiech. To Kimie i Sozo się z nich śmiały.

-Możecie być spokojnie, oni nas nie interesują.- Powiedziała Ryo-chan, nadal cicho chichotając.

-Serio?- Zapytała zdziwiona Akina.

-Serio, serio.- Przytaknęła Kimie.- A co wam się w nich podoba?

-Są przystojni. Ale tu nie o wygląd chodzi~! Tak po prostu. Plus dobrze ich nie znamy, bo zagadać ciężko.- Powiedziała Akina.

-Ci się udało.- Powiedziała Mine i wszybko schowała się za Ryo-chan.

-Mineś grabisz sobie.- Fuknęła na nią Akina.

-Zagadałaś do niego?- Zapytała zaciekawiona Kimie.

-W sumie to on do mnie. Przegonił pijaków, którzy mnie zaczepiali. I pomóg mi nieść zakupy. I chciał mój numer ale ja mu nie dałam, a on powiedział, że go zdobędzie.- Wymamrotała Akina, rumieniąc się.

-To nieźle~! Słyszałam, że rzadko którą interesuje się bardziej. Jedno, dwa spotkania i następna. Ale skoro zamierza zdobyć twój numer to go zaciekawiłaś.- Powiedziała Kimie z uśmiechem.

-Wiem.- Mruknęła Akina, jedząc swoje lody.

-A ty z Kise?- Zapytała Sozo.

-No poznaliśmy się dwa dni temu. Kasamatsu to mój kuzyn, więc z wejściem na salę nie miałam problemu. Ale czy mu się spodobałam to nie wiem.- Mruknęł Mine.

-Miałaś iść do niego. Przypomniała jej Akina.

-Mam jeszcze godzinę, więc spokojnie, zdąrzę.- Mine uśmiechnęła się słodko.

-To będziemy trzymały kciuki aby był jakiś postęp.- Kimie puściła do niej oko.

-A wy? Macie kogoś na oku?- Zapytała Akina.

-Ja jestem zajęta.- Powiedziała Kimie wymijająco.

-No ja idę w weekend na randkę.- Sozo uśmiechnęła się szeroko. Porozmawiały jeszcze trochę, po czym Mine udała się na autobus, Akina do domu, a Kimie i Sozo na zakupy.

-Wiesz co?! Wredna jesteś.- Powiedziała Sozo, gdy były w slepie obuwniczym.

-Dlaczego?- Zapytała Kimie z uśmiechem, przymierzając trampki.

-Bo jesteś wredna pani AOMINE.- Podkreśliła Sozo.- Dlaczego im nie powiedziałaś?

-Czego?

-Kimie no~! Po pierwsze, że jesteś siostrą Daikiego. Po drugie, że chodzisz z Akashim. I po trzecie, że znasz Pokolenie Cudów. Mogłabyś załatwić im te randki.

-Mogłabym. Ale nie byłoby to sprawiedliwe. Plus Akina u Dai-chana ma duże szanse. Skoro on się nią zainteresował i chce zdobyć jej numer to musi oznaczać, że mu się bardzo spodobała. A co do Kise to dzisiaj do niego zadzwonie i nieco popytam. Jak coś wspomni o Mine to będzie dobrze. Wiesz, że on jest wyczulony na swoje fanki.

-W sumie racja.- Przyznała Sozo.

-A ty dlaczego nie powiedziałaś, że idziesz z tym Uruhą na randkę?

-A jak są ich fankami? Mogłabym zostać jeszcze zabita. Wolę się nie chwalić, że moim kuzynem jest wokalista z The GazettE.- Uśmiechnęła się do niej miło, po czym wstała aby przejrzeć się w lustrze.

-Śliczne te buty~! Bierz je. Kupimy do tego sukienkę.

-Kimie....

-I nie chodzi mi tu o łatwy dostęp.- Obie zaśmiały się na to stwierdzenie.- Po prostu będziesz ładnie wtedy wyglądać. Plus jest ciepło, więc nie warto wciskać się w jeansy.

-No dobrze~! To ty wybierz buty i idziemy po sukienki. Ty też powinnaś sobie jakąś kupić. W końcu z księciem idziesz.

-Hahaha~! Jak już to z Królem moja kochana~!- Kimie wstała i przyjrzała się ubranym butom. I tak spędziły miło dwie godziny, doradzając sobie nawzajem, po czym poszły do domu.