Tęczowa ferajna- Rozdział 5 cz.2

Hejo~! ^.^ 

Ja wiem, że ten post miał być w środę~! >.< Ale pewna ruda małpa- czyt. przyjaciółka Kimie- przyszła po mnie i wróciłam przez to późno i już nie miałam sił na pisanie xp A w czwartek też nie było zbytnio czasu x.x A dzisiaj miał być po 18 ale czas jakoś dziwnie szybko leci i jest dopiero teraz xp

W ramach przeprosin 8,5 strony rozdziału~! ^w^ 

Mam nadzieję, że dobrze mi poszło :3

Co do postów to jutro coś się pojawi~! ^.^ A po tym cosiu prawdopodobnie Amnezja- chociaż mam ostatnio humorek na BwM :p 

Co będzie to będzie~! :D

Kończę swoją paplaninę i zapraszam do czytania~! ^w^

Zachęcam również do zaglądania na fp ;)

Branoc~! :*

#Kimie

Mine na szczęście zdążyła na autobus i po dłuższej chwili była już na miejscu. Weszła na sale i rozejrzała się. Grupka chłopaków rzucała do kosza, a kilka innych siedziało na ławce lecz nie zauważyła swojego kuzyna.

-Ohayo Mine-chan~!- Usłyszała wtem za sobą i omal zawału nie dostała. Odwróciła się i ujrzała blondyna, który patrzał się na nią z uśmiechem.

-To ty Kise.- Westchnęła z ulgą.- Ohayo.- Uśmiechnęła się do niego promiennie.

-Jeśli szukasz Kasamatsu to jest u pielęgniarki.

-Coś mu się stało?!

-Nie, nie~! Jeden chłopak upadł i uderzył się o ławkę. Kasamatsu-senpai poszedł z nim aby przy okazji sprawdzić, czy nie jest to nic poważnego.- Wyjaśnił szybko Kise.

-Uff~!- Odetchnęła Mine z ulgą.- Więc macie nieco spokoju?

-Nie do końca. Przed tym wypadkiem graliśmy, więc teraz mogę nieco odpocząć.- Westchnął Kise.

-Widzę, że mój kuzyn was nie oszczędza.- Zaśmiała się Mine.

-Treningi są ciężkie ale dzięki temu stajemy się lepsi.- Blondyn uśmiechnął się lekko.

-Dzięki nim stałeś się członkiem Pokolenia Cudów.

-Tak, tylko trening Akashicchiego a Kasamatsu-senpai o wiele się różnią.

-Akashicchi??- Mine spojrzała na niego zdziwiona.

-Dodaję -cchi do nazwisk osób, które uważam za silne.- Powiedział z uśmiechem.

-Czyli Kasamatsu nie jest silny?

-Jest ale no...- Zmieszał się blondyn.- Może to dlatego, że jest starszy?

-Rozumiem, rozumiem.- Mine przytaknęła z uśmiechem. Plus podobało jej się to. Jest ciekawa miny Akiny, gdy powie Aominecchi.- A który z nich jest straszniejszy?

-Zdecydowanie Akashicchi.- Powiedział pewnie Kise, na co i on i Mine się zaśmiali.

-A z kim chciałbyś zagrać?

-Z Aominecchim. Mam zamiar go pokonać.- Powiedział dumnie.

-Serio? To powodzenia życzę. I dużo szczęścia.- Mine uśmiechnęła się do niego szeroko.

-Wiem, że to wydaje się niemożliwe, bo Aominecchi jest naprawdę niesamowity ale ja dam z siebie wszystko i go pokonam.- Mine patrzała na niego zszokowana, po chwili się uśmiechając.

-Jak dla mnie ty już jesteś niesamowity.- Wyszeptała. Kise na jej nieszczęście to usłyszał. Odwróciła głowę w drugą stronę aby nie zobaczył jej rumieńców.

-Dziękuje.- Usłyszała, więc zerknęła na niego. Blondyn uśmiechał się do niej miło. Mine odwzajemniła jego uśmiech lecz nie była już w stanie na niego patrzeć. Miała tylko nadzieję, że już nie ma rumieńca na policzkach.

-Wracamy do ćwiczeń.- Usłyszała wtem. Spojrzała na swoje lewo i ujrzała swojego kuzyna. I w myślach bardzo mu dziękowała, że przyszedł. Kasamatsu zauważył ją po chwili, więc pomachała mu z uśmiechem.

-Hej Mine.- Uśmiechnął się do niej lekko.- Kise dlaczego nie ćwiczysz?- Warknął na blondyna.

-Spokojnie Yukio. Kise przecież odpoczywał po meczu. Już idzie ćwiczyć dalej.- Uśmiechnęła się szeroko do niego. Kise stał chwilę zaskoczony po czym uśmiechnął się szeroko.

-Tak, tako było. Więc ja już pójdę. Do zobaczenia Mine-chin~!- Z uśmiechem puścił jej oczko, po czym pobiegł do innych pierwszaków. Mine stała obok Yukio i próbowała się nie zarumienić. Wychodziło jej to z marnym skutkiem, gdyż cały czas ise uśmiechała.

-Coś się stało, że przyszłaś?- Zapytał Kasamatsu, a Mine przypomniało się, że zapomniała o wymówce.

-Eeee....... Stęsknić się nie można?- Uśmiechnęła się do niego szeroko.- A tak naprawdę to pomyślałam abyśmy razem wybrali się na coś słodkiego. Albo na jakiś obiad.- Zaproponowała na szybko Mine.

-Czemu nie?! Tylko jak zwykle musisz poczekać.- Yukio uśmiechnął się do Mine, a ta odetchnęła z ulgą. Po tym usiadła sobie na ławce i czekała aż trening się skończy. Oczywiście często patrzała na Kise, pilnując się przy tym aby Yukio tego nie zauważył. Gdy trening się skończył i jej kuzyn wszystko ogarnął poszli do knajpki. Myślała, że może Kise do nich dołączy lecz ten pognał na jakąś sesje. Czyli może spodziewać się niebawem nowych fotek. Szczęśliwa, że udało jej się pogadać z modelem i, że nie została zabita przez Yukio wróciła do domu i do późnego wieczora oglądała anime.

Akina po pożegnaniu się z dziewczynami powolnym krokiem ruszyła do domu. Nigdzie jej się nie spieszyło, lekcji nie miała dużo to mogła sobie pospacerować. Wstąpiła po drodze do sklepu przypominając sobie, że wypiła swój ulubiony soczek. Plus miała ochotę na chrupki. Wzięła sok i chciała wziąć chrupki lecz te były za wysoko. Zwłaszcza, że były dwie ostatnie paczki. Ustała na palcach lecz to nic nie dawało. Wtem poczuła jak ktoś łapie ją w tali i podnosi. Pisnęła zaskoczona i spojrzała się w tył. Widząc Aomine omal jej szczęka nie opadła. Wisiała w powietrzu i gapiła się na niego.

-Wiesz, dla mnie ciężka nie jesteś ale może weźmiesz już te chrupki?- Powiedział z rozbawieniem Aomine. Akina otrzęsła się i wzięła od razu dwie ostatnie paczki, po czym została odstawiona na ziemię. Wtedy właśnie obróciła się i walnęła go w ramię.

-Baka~!- Krzyknęła na niego, nie tak głośno jak chciała, gdyż byli w sklepie.

-Ja ci pomagam a ty mnie bijesz?!- Aomine spojrzał na nią z wyżutem. Ciosem się nie przejął, gdyż wcale go to nie bolało.

-Mogłeś po prostu sięgnąć te chrupki i mi podać, a nie mnie podnosić.- Prychnęła na niego, kładąc ręce na tali.

-Chęć zobaczenia twojej reakcji była zbyt ciekawa.- Spojrzał na nią z uśmiechem.- A poza tym mam pytanie.

-Jakie?- Spojrzała na niego nieco spokojniej.

-85 D zgadza się?- Akina przez chwilę nie wiedziała o co mu chodzi. Jednak widząc jak gapi się na jej piersi od razu zrozumiała.

-Zboczeniec.- Warknęła na niego i zasłaniając piersi chrupkami poszła do kasy. Usłyszała jeszcze jego chichot, co ją jeszcze bardziej wkurzyło. Zapłaciła i wyszła ze sklepu lecz nadal nie miała spokoju.

-Oj, Akina~!- Usłyszała jak ją woła. Obróciła się ze wściekłą miną. Aomine stał kawałek dalej z jej torbą. Akina pacła się w głowę i podeszła do niego.

-Oddaj mi moją torbę.- Powiedziała, wyciągając po nią rękę.

-A dostanę za nią buziaka?- Zapytał Aomine z figlarnym uśmieszkiem, na co Akina się zarumieniła.

-Nie, oddawaj.- Mruknęła i odwróciła głowę. Wtem zamiast ciężaru torby poczuła coś zimnego. Spojrzała się na rękę, na której był jej ulubiony lód. Spojrzała się do przodu lecz Aomine tam nie było. Rozejrzała się i zauważyła jak idzie w kierunku jej domu. Podbiegła szybko do niego.

-Co to ma być?!

-Lód. Nie chcesz?- Spytał, przerywając jedzenie swojego. Akina chwilę się zastanawiała, po czym jednak otworzyła opakowanie i zaczęła jeść.

-Chodzisz do Teiko.- Bardziej stwierdził niż zapytał Aomine. Akina dopiero wtedy skapnęła się, że nadal ma na sobie mundurek.

-Ta, bo co?

-Dziwię się, że cię wcześniej nie zauważyłem.

-Spędzałeś dużo czasu na sali gimnastycznej, może to dlatego.

-Na mecze chodziłaś?

-Nie zawsze ale tak.

-Nie zawsze?

-Jak byłam chora to oczywiste, że przyjść nie mogłam.

-Jednak to dziwne, że cię nie widziałem. Nie przeniosłaś się przypadkiem?

-Nie, od początku tam chodzę. Tylko ja nie byłam w tej grupie dziewczyn, które piszczały na twój widok i wypinały się abyś je zauważył.

-Czyli mnie obserwowałaś?- Aomine spojrzał na nią z uśmieszkiem.

-Absurd.- Prychnęła Akina, kończąc loda.

-Ty byłaś w tej grupie dziewczyn, które patrzały z daleka i podziwiały moją zajebistość.

-Narcyz.- Mruknęła Akina, po czym zaśmiała się. Nie przyzna się, że mniej więcej tak było.

-Za to mnie lubisz.- Wyszeptał jej Aomine do ucha, podając jej torbę. Akina ustała zszokowana i patrzała jak chłopak się oddala. Burknęła coś pod nosem, wchodząc do domu. Obiecała sobie, że nie da się tak łatwo lecz coraz bardziej podobał jej As Touou. Z lekkim uśmiechem na ustach wzięła się za lekcje.

Sozo siedziała w domu i sprzątała pokój. Jak wróciła do domu po zakupach przyszykowała sobie strój na randkę. Trochę jej to zajęło, gdyż nie wiedziała, na który zestaw się zdecydować, przy czym zrobiła niezły bajzel. Porządki jednak szybko jej poszły i już miała iść do kuchni, gdy usłyszała dźwięk SMSa. Widząc, że jest od Uruhy z uśmiechem usiadła na łóżku i zaczęła czytać.

Od: Kaczuszka

Do: Ryo-chan

Temat: Kino

Treść: Próba dzisiaj się odbyła lecz Rei co chwilę przysypiał, za co dostało się Rukiemu z pałeczki od Kaia. Jutro też mamy próbę ale sobota wolna. Także napiszę do ciebie jutro co do godziny ^^

Ryo-chan uśmiechnęła się szeroko i szybko zaczęła odpisywać.

Od: Ryo-chan

Do: Kaczuszka

Temat: Kino

Treść: Coś czuję, że niedługo będę mieć od Ruksa telefon z zażaleniami xp A co do soboty to dobrze, tylko nie zapomnij ;) Ano i na co pójdziemy??

Od: Kaczuszka

Do: Ryo-chan

Temat: Kino

Treść: Na razie zapatrzony w nowe buty xp A co do filmu to myślałem o jakieś komedii. Coś na rozluźnienie. Możemy jeszcze na jakąś dramę albo coś z akcji.

Od: Ryo-chan

Do: Kaczuszka

Temat: Kino

Treść: To na razie mam spokój :p Komedię~! Chociaż akcją nie pogardzę. Możemy też wybrać na miejscu. Co będzie szybciej leciało.

Od: Kaczuszka

Do: Ryo-chan

Temat: Kino

Treść: Dobry pomysł. To zgadamy się jeszcze jutro. Niestety muszę już kończyć, gdyż Kai już wrócił- tak, próba dalej jednak trwa :p Także do zobaczenia i słodkich snów :*

Od: Ryo-chan

Do: Kaczuszka

Temat: Kino

Treść: Oby Lider-sama was nie zamęczył. Miłej próby i dziękuje ^w^ Do zobaczenia :*

Sozo uśmiechnęła się szeroko, po czym w podskokach poszła do kuchni. Już nie mogła się doczekać tej soboty. Pomyślała jeszcze aby zadzwonić do Kimie, jednak zapewne papla przez telefon z Kise albo pisze z Akashim. A ostatnio jak do niej zadzwonił, gdy pisali ze sobą nie była zadowolona. Odłożyła więc telefon, odgrzała sobie obiad, po czym wzięła się za naukę.

Kimie po powrocie do domu przebrała się, zjadła obiad i pouczyła się nieco. Później wzięła różową maskotkę kota i zapukała do pokoju Daikiego.

-Co tam porabiasz bracie?- Zapytała wchodząc.

-Szukam ciekawego filmu.- Mruknął Daiki, który leżał na łóżku z pilotem w ręce. Kimie podeszła do niego i położyła się obok, robiąc sobie z jego ramienia poduszkę.

-Nii-san~! A co taki zamyślony chodzisz od wczoraj?

-Ja zamyślony? Zdaje ci się.

-Dai-chan wczoraj bez problemu zabrałam ci twoją ukochaną gazetkę, po którą nawet nie przyszłeś. A dzisiaj zjadłeś nawet warzywa bez marudzenia. Ano i kupiłeś mi żelki i mleko czekoladowe, więc musi być coś na rzeczy.

-Czy ty nie znasz mnie aż za bardzo??

-Oczywiście, że nie bracie. Jestem po prostu twoją kochaną młodszą siostrzyczką i wiem o tobie wszystko.

-Na pewno nie wszystko.

-Wiem ile ma Daiki Junior.- Zaśmiała się Kimie.

-Podglądasz mnie pod prysznicem?- Daiki nie mógł ukryć uśmiechu.

-Nie, to ty paradujesz po domu nago.

-Nie paraduję.

-Raz paradowałeś.

-Było już późno i byliśmy sami. Plus myślałem, że już śpisz.

-Tej nocy cierpiałam na bezsenność i ciekawskość.

-No dobra, skończmy ten temat. A co do głównego tematu to nic się nie stało.

-To wytłumacz mi jedno. Nie byłeś dzisiaj na treningu, a późno wróciłeś. Gdzie byłeś w tym czasie?

-Śledziłaś mnie?- Daiki przestał szukać filmu i spojrzał an swoją siostrę.

-Nie, byłam z Ryo-chan na zakupach. A wiem, że nie byłeś na treningu, bo Satsu do mnie napisała. Więc? Co porabiałeś?

-Heh~!- Westchnął Daiki i chwilę leżeli w milczeniu.- Znasz jakąś Akine? Jest w twoim wieku i chodzi do Teiko.

-Znam ale nie jesteśmy w tej samej klasie. A co?

-Poznałem ją wczoraj. I muszę przyznać, że mi się spodobała.- Daiki uśmiechnął się lekko.

-Co takiego ma ta dziewczyna, że się nią zainteresowałeś?

-Jest pyskata. A wiesz, że większość dziewczyn na mój widok wdycha i próbuje się przypodobać. Akina zaś od razu mi pyskowała, wściekała się. Ale oprócz tego fajnie mi się z nią rozmawia i uroczo wygląda, gdy się rumieni.

-Czyżbym doczekała się, że będziesz miał dziewczynę na stałe?- Kimie podniosła się i spojrzała na Daikiego z uśmiechem.

-Możliwe, możliwe. Ale to jeszcze nic pewnego. Muszę się z nią umówić na randkę ale uparciuch z niej.

-Dasz radę. Tak ją zauroczysz, że nie będzie miała wyboru.- Zaśmiała się Kimie, ponownie się kładąc.

-W końcu jestem zajebisty.

-Oczywiście~!

-A co u Akashiego? Mam nadzieję, że cię nie olewa.

-Nie, nie olewa. A u niego wszystko dobrze. Codziennie do siebie piszemy, a jak mamy czas to się spotykamy. W sobotę gdzieś mnie zabiera.- Powiedziała z szerokim uśmiechem Kimie.

-To dobrze. Tylko niech łapy trzyma przy sobie.- Warknął Daiki, na co Kimie się zaśmiała.

-A nie chcesz mieć już siostrzenicy albo siostrzeńca??

-Nie~! Przypomnę ci, że jesteś jeszcze w gimnazjum. Dopiero po studiach możecie myśleć o takich rzeczach.- Na słowa Daikiego Kimie roześmiała się głośno.

-Dobrze Nii-san~!- Powiedziała Kimie nadal się śmiejąc.- A teraz zostawię cię z jakiśm chyba filmem akcji i idę zadzwonić do Kise.

-Po co gadać z tą blond ciotą?

-Aby dowiedzieć się jak mu idzie. I nie nazywaj go ciotą. Ano i zawołaj mnie na kolację.- Kimie cmoknęła Daikiego w policzek, po czym wesoło poszła do swojego pokoju, rzuciła się na łóżko i wybrała numer do blondyna.

-Ohayo Kimie-chan~!- Usłyszała wesoły głos po dwoch sygnałach.

-Ohayo Kise~! Jak ci poszła sesja zdjęciowa?

-Świetnie~! Dali mi nawet te ciuchy. Wziąłem jeszcze dla ciebie kurtkę. Czarna, skórzana ze ćwiekami.

-Jej~! Dziękuje już teraz. Odbiorę później. A jak treningi? Mam nadzieję, że ciężko ćwiczysz aby pokonać mojego braciszka.

-Ćwiczę, ćwiczę. Kasamatsu-senpai bardzo mnie pilnuje. Ano Kimie-chan mam pytanie. Znasz jakieś ciekawe miejsca?

-To zależy. A co?

-Bo chcę jedną dziewczynę zaprosić na randkę, a nie chcę żeby było nudno.

-To musi ci się bardzo podobać skoro nie chcesz aby było monotonnie.

-No tak.- Kise zaśmiał się krótko.

-Znam ją??

-Nie wiem. Nazywa się Mine Izuki i jest kuzynką Kasamatsu. Przy niej uśmiech po prostu mi nie schodzi z ust~!

-No, no, no~! Ale powiem ci, że ją mniej więcej znam. A umówiłeś się już z nią, czy dopiero zamierzasz?

-Dopiero zamierzam. Nawet nie mam jej numeru.

-Kise~!

-No co~?! Kasamatsu za szybko się pojawił~! Mam jednak nadzieję, że jutro przyjdzie i będę mógł z nią pogadać na osobności.

-Będę się o to modlić. A co do miejsca na randkę to idź na żywioł. Albo tam gdzie ci się najbardziej podobało. Polecam jednak oceanarium. Pokazy delfinów są świetne. Plus dzięki swojej sławie zapewne będziesz mógł iść po występie do nich i może nawet pogłaskacie delfinki.

-Świetny pomysł~! I już mam nawet jeszcze jedno miejsce. Dziękuje Kimie-chan~!

-Nie ma za co. Ano masz pozdrowienia od Daikiego.

-Pozdrów go również~!

-Dai-chan~! Masz pozdrowienia od Kise.

-Dzięki! Ale kończ już rozmowę, bo za chwilę kolacja~!

-Dobrze~! Sorki Kise za te wrzaski. Ano i muszę kończyć, bo kolacja. Ale jeszcze się zdzwonimy co nie? Musisz mi powiedzieć, czy się z nią umówiłeś.

-Oczywiście~! Trzymaj za mnie kciuki. Także smacznego i do zobaczenia Kimie-chan~!

-Będę. Dziękuje i do zobaczenia~!- Kimie rozłączyła się, po czym wesoła poszła na dół do kuchni. Zjadła szybko kolację, po czym poszła na górę, gdyż Sei-chan do niej zadzwonił. Rozmawiała by z nim długo lecz on sam był zmęczony i nalegał aby sama również wcześniej się położyła. Obiecała, że tak zrobi, więc po buziaczkach na dobranoc wzięła prysznic i położyła się. Jednak przed snem postanowiła trochę poczytać i zasnęła dopiero po północy. Już wiedziała, że będzię musiała przejść się do pielęgniarki po lekarstwo.