Baby Buu~!- Rozdział 7

Doberek~! ^.^

Przybyłam z kolejnym rozdziałem~! ^w^

Obiecałam, że będzie w niedzielę tak jest :3 Sorki, że tak późno no ale szybciej się nie dało :p

Powiem wam, iż jest to przedostatni rozdział~! >.> Także jeszcze jeden się pojawi i epilog ^.^

Powiem jeszcze, że w środę będzie Amnezja albo coś nowego ^-^

Nie przedłużając zapraszam do czytania~! :*

Miłego tygodnia~! ;)

#Kimie

-No dalej Kise.

-Uch~!

-Nie musisz się spieszyć.

-Już nie mogę Aominecchi~!

-Jeszcze troszeczkę, dasz radę.

-Naprawdę już nie mogę~!

-No dobrze, dobrze. To odpocznijmy.

-Heh~! Pomóż...

-Już, już. Powoli schodź z tej piłki.

-Dobrze~!- Zaśmiałem się, po czym przy pomocy Aomine usiadłem na kanapie. Dzisiaj postanowiłem trochę poćwiczyć. Oczywiście nie mogłem ćwiczyć normalnie, bo jednak brzuch w tym przeszkadza. Ale ćwiczenia dla osób w ciąży są bardzo fajne, na przykład takie ćwiczenie z piłką. Przy asekuracji przyszłego tatusia oczywiście.

-Chcesz coś do picia?- Zapytał się Aomine, przykucając przed mną.

-Tylko wody.- Poprosiłem. Aomine wziął butelkę wody ze stolika i podał mi.- Dziękuje.- Może i te ćwiczenia były proste ale oddychać przy tym głęboko jest nieco ciężko.

-Już lepiej?- Zapytał Aomine głaszcząc mnie po biodrze.

-Tak. Ale odpocznę jeszcze trochę zanim zaczniemy dalej ćwiczyć.- Uśmiechnąłem się do niego lekko. Aomine objął mnie i przytulił do brzucha, przed tym podwijając moją bluzkę.

-Czujecie Maluchy jak wasza mamusia się stara?! W ogóle dobrze wam tam?- Zapytał wesoło.- O, czuję, że dobrze, skoro tak leniwie kopiecie.- Zaśmiał się, po czym pocałował brzuszek.- Bądźcie grzeczni to tatuś pójdzie po czekoladki dla mamusi.- Powiedział z uśmiechem przytulając się. Położyłem rękę na brzuchu, głaszcząc go powoli i wtem poczułem dwa kopnięcia.

-Tak, tak. Po ćwiczeniach tatuś pójdzie po wasze ulubione czekoladki. I żelki. I soczek malinowy.- Zaśmiałem się i ponownie poczułem kopnięcie.

-Tatuś będzie tak dobry i zrobi na kolację waszą ulubioną sałatkę.- Aominecchi zaśmiał się i ponownie pocałował brzuszek.

-Ale tatuś jest dobry, co nie Maluchy?!- Zapytałem z uśmiechem, na co poczułem dwa dość mocne kopnięcia.

-Żałuj Kise, że nie możesz tego usłyszeć.- Powiedział Aomine, wtulony w mój brzuch.

-Czego usłyszeć?- Zapytałem zdziwiony.

-Bicia serduszek. Słychać nawet jak się poruszają.- Powiedział z uśmiechem. Aominecchi od ostatniego USG ciągle przytula się do mojego brzucha i rozmawia z Maluchami. Mówi im o nas, o koszykówce i o zwariowanych wujkach. Gdy to robi mogę patrzeć na niego godzinami, bo ten widok jest nieziemski. Ogółem Aomine bardzo się przywiązał już do Maluszków. Jak idzie do pracy to kuca przede mną, mówi Maluchom, że idzie do pracy i mają być grzeczni, po czym całuje brzuszek i mnie. A jak wraca to również powiadamia o tym Fasolki. To jest takie urocze z jego strony, że szczerze się jak głupi.

-Mi na razie wystarczy, że czuję jak kopią. Nawet nie wiesz jaki to ból, gdy w nocy postanawiają porobić fikołki.- Wtedy ich kopniaki są dość mocne i nie dają spać. Ale po krótkim przejściu się po domu, zjedzeniu czegoś i głaskaniu przez tatusia uspakajają się.

-No dobrze, dobrze. A teraz koniec odpoczynku i ćwiczymy dalej.- Powiedział Aomine wstając.

-A może jeszcze pięć minutek?- Zapytałem z nadzieją.

-Nie. Buzi i ćwiczymy.- Stwierdził Aomine pochylając się nade mną.

-Skoro buzi~!- Uśmiechnąłem się, po czym dostałem całusa, wstałem i dalej ćwiczyliśmy.

Następnego dnia poszliśmy na przyjęcie do Akashiego. W końcu trzeba było jakoś uczcić przyszłe narodziny Maluchów. A dlaczego u Akashiego?! Bo ma największy salon. W końcu tylu zaproszonych, że gdzieś każdy chciałby usiąść. Sam Akashicchi nie miał żadnych protestów, zwłaszcza, że nikt nie będzie pił. W końcu czwórka jest w ciąży, więc przyszli tatusiowie też nie piją. No i reszta zgodzie stwierdziła, że po narodzinach można zrobić jakąś imprezę, na której się spiją. Wracając do teraz. Wraz z Aominecchim, Kurokocchim i Kagamicchim dotarliśmy do domu Akashiego nieco przed czasem. I dobre dwie godziny temu zacząłem się szykować, gdyż ubrać się dobrze w tym stanie nie jest łatwo. Więc po dobrym godzinnym przebieraniu się wybrałem kremową bluzkę z długim rękawem- specjalna dla kobiet w ciąży, czarne legginsy i adidasy, które są bardzo wygodne. Aominecchi dodał do tego niebieską chustę, więc wyglądałem przepięknie- według Aominecchiego. Po tym przyszli do nas Kuroko i Kagami i razem pojechaliśmy do Akashiego i Furihaty. Zaparkowaliśmy i już po chwili pukaliśmy do drzwi.

-Witajcie. Wejdźcie.- Przywitał nas Akashi.

-Ohayo Akashicchi~!- Przywitałem się wesoło. Rozebraliśmy się i poszliśmy do salonu.- Ohayo~!- Przywitałem się zresztą. Był już Murasakibara, Himuro, Midorima, Takao, Nijimura, Haizaki, Imayoshi i Satsuki.

-Dai-chan~!- Momoi od razu rzuciła się na Aominecchiego. Czasami zachowuje się jakby nie widziała go lata, a widzieli się tydzień temu.

-Yo Satsu. Też się cieszę, że cię widzę ale mogłabyś już mnie nie dusić. Tetsu czeka na przywitanie.- Zaśmiał się Aomine tuląc do siebie różowowłosą. Satsuki na jego słowa odsunęła się i rzuciła na Kuroko.

-Siemanko Kise. Jak się czujesz?- Zapytał Haziaki podchodząc do mnie i tuląc na przywitanie.

-Ja i Maluszki mamy się dobrze~!- Powiedziałem wesoło. Haziaki odsunął się nieco i spojrzał na brzuch.

-Mogę?- Zapytał wskazując na niego. Przytaknąłem, więc położył rękę na brzuchu i powoli go głaskał.- Cześć Maluszki, tu wujek Shougo.- Powiedział z uśmiechem, a mnie to rozczuliło. Chyba zrobiłem się bardziej wrażliwy.

-Ja też chcę się przywitać~!- Stwierdził wesoło Takao i w podskokach podszedł do mnie, również głaszcząc brzuch.- Ohayo~! Tu wujcio Kazunari~!- Powiedział radośnie, śmiejąc się na koniec.- O~! Kopnęli~!- Rozradował się.

-No dobra, dobra. Koniec tego macania.- Stwierdził Aomiecchi.

-Niedługo sami będziecie czuli kopanie.- Dodał Imayoshi. Raczej powinienem powiedzieć Shoichi. Dlaczego? Ano Satsuki też jest Imayoshi. Tak, Momoi została żoną Imayoshiego. Sam już dobrze nie pamiętam jak to się stało ale najważniejsze, że są szczęśliwi.

-Oj, chcieli się tylko z Maluszkami przywitać~!- Zaśmiałem się, po czym usiadłem na kanapie. Długie stanie nie jest dla mnie. Wtem do pokoju wszedł Furihata.

-Koki przyniesiesz napoje?- Zapytał Akashi.

-Sam je sobie przynieś.- Odwarknął wręcz Furihata, co wszystkich zaskoczyło.

-Co?- Zapytał równie zaskoczony Akashi.

-Głuchy jesteś?! Sam przynieś napoje idioto!- Krzyknął Furi. Nie wiem co było bardziej szokujące: krzyczący Furi, czy Furi krzyczący na Akashiego. Aż nie mogłem uwierzyć, że to ten sam Furihata, który w podczas meczu trząsł się przed Akashim jak osika.

-Coś się...- Zaczął Akashi spokojnie.

-Zamknij się! Nie będę z tobą rozmawiać!- Wrzasnął Koki.

-Koki...- Akashicchi spojrzał się na niego groźnie. Nie jeden albo by przepraszał albo by zwiewał.

-Co?! Chcesz mi grozić?! Ja ci za chwilę pogrożę czym gorszym od nożyczek!- Koki był aż czerwony na twarzy. Akashi zaś stał, a na jego twarzy malował się szok i niedowierzanie. Ktoś pierwszy raz mu się sprzeciwił. Wtem Furihata zaczął płakać.

-Koki coś się stało?- Spytał spokojnie Akashi. Furihata stał tak chwilę i płakał.

-Proszę....powiedz, że mnie nie zostawisz..... Nie możesz mnie teraz zostawić.... Sam sobie nie poradzę.- Mówił Furihata pochlipując co chwila.

-O co chodzi Koki? Dlaczego niby miałbym cię zostawić?- Spytał Akashi zdziwiony jego zachowaniem.

-Bo to jeszcze za wcześnie. N-N-Nie jesteśmy jeszcze gotowi. A-A-Ale t-tego nie da się c-cofnąć. Ja.... Ja m-mino wszystko chcę to....- Ostatnie słowo Furihata powiedział tak cicho, że nikt tego nie usłyszał.

-Co chcesz Koki?

-Dziecko!- Krzyknął i spojrzał na Akashiego.- Jestem w ciąży! I to ty jesteś ojcem!- Krzyknął, po czym się rozpłakał. Akashi stał chwilę zszokowany po czym podszedł do bruneta i przytulił go. Na ten gest Furihata przestał płakać. Gdy Akashi się od niego odsunął miał na twarz szeroki uśmiech. I przyznam szczerze, że pierwszy raz widzę taki szczęśliwy uśmiech u Akashiego. Po prostu mnie zszokowało.

-Koki nawet nie wiesz jak się cieszą na tą wiadomość. I od razu powiem, że wezmę odpowiedzialność za swoje czyny.- Powiedział Akashi z uśmiechem, po czym pocałował zszokowanego bruneta. Furi chwilę jakby nie dowierzał lecz jak do niego to dotarło to uśmiechnął się szeroko i mocno wtulił w czerwonowłosego. Na to wszyscy zaczęli klaskać, po czym każdy gratulował przyszłym rodzicom. Wtedy przyszła reszta gości, czyli Hyuga, Riko, Teppei, Izuki, Kasamatsu i Reo. Od razu zostali powiadomieni o zaistniałej sytuacji. Kagami zaczął się nawet śmiać, gdyż stwierdził, że Hyuga i Riko zostaną dziadkami. Po tym zasiedliśmy w salonie i przy napojach i przekąskach rozmawialiśmy. Oczywiście temat dzieci był na pierwszym miejscu. I już nie wspomnę, że każdy chciał poczuć jak dzieci kopią. Przy tym co niektórzy dowiedzieli się, że to bliźniaki.

-Dobrze, że dowiedziałem się o tym wcześniej. Proszę Kise.- Nijimura wręczył mi torebkę. Zdziwiłem się lecz podziękowałem i zajrzałem do środka. Były tam dwa komplety stroju Teiko, z naszymi numerami.

-Dziękuje Nijimuracchi~!- Powiedziałem zachwycony. Po tym dostałem resztę prezentów. Kolejne komplety stroju Kaijo i Touou, śpioszki w wisienki, dwie czapeczki z pomponami, grzechotki i śliniaki. Wszystko było tak urocze, że nie mogłem się doczekać aż ubiorę w to maluchy i będę się bawić. Aomine najbardziej spodobał się mały strój z Touou. Nasza impreza trwała dalej.

-Muszę przyznać, że Kise ładnie wygląda z tym brzuszkiem.- Powiedział Himuro.

-Dziękuje~!- Uśmiechnąłem się szeroko, głaszcząc przy tym brzuch.

-Muro-chin też by ładnie wyglądał z brzuszkiem.- Stwierdził Murasakibaracchi, na co Himuro się lekko zarumienił.

-A może i Himuro jest w ciąży?!- Stwierdził Aomine, na co Kagami się zakrztusił.

-Nie, to niemożliwe.- Zaprzeczył szybko Tatsuya.

-Ma ktoś test ciążowy?- Zapytał Aomine.

-Ja mam.- Powiedział Furihata odklejając od siebie Akashiego. Poszedł do drugiego pokoju i przyszedł z testem.

-Nie będę robił żadnego testu.- Stwierdził Himuro.

-Nic ci się nie stanie. I to nie boli. Jak nie będziesz w ciąży to stawiam ci obiad przez tydzień.- Założył się Aomine. Tatsuya chwilę się zastanawiał, po czym wziął jednak test i poszedł do łazienki. W tym czasie każdy zakładał się o to, czy jednak jest w ciąży. Kagami stanowczo zaprzeczał, a reszta była jak najbardziej na tak. Po 15 minutach z łazienki wyszedł Himuro.

-Nie jesteś w ciąży, prawda Tetsuya?! Ten debil nie ma racji, co nie?!- Zapytał poddenerwowany Kagami.

-Ja ci dam debila, Bakagami!- Wrzasnął na niego Aomine. Himuro zaś z uśmiechem usiadł obok Murasakibary.

-Atsushi chciałbyś zostać ojcem?- Zapytał

-Jeśli Muro-chin zostanie mamusią to tak~! Wyremontowałbym nawet ten pokój, w którym jest pełno niepotrzebnych gratów.- Stwierdził Murasakibara.

-Miło, że w końcu się za to weźmiesz Atsushi.- Powiedział z uśmiechem Himuro.

-Wiedziałem!- Krzyknął Aomine i przybił piątkę z Imayoshim.

-Jesteś w ciąży?!!- Krzyknął Kagami.

-Jeśli dwie kreski oznaczają ciążę to tak.- Powiedział z uśmiechem, po czym przytulił się do fioletowowłosego, który siedział zszokowany.

-Dobra dziewczyny! Jeszcze wy powiedzcie, że jesteście w ciąży to budujemy przedszkole.- Stwierdził Haziaki. Riko i Satsuki zarumieniły się lekko. Satsuki jest mężatką, więc to normalne, że zostanie mamusią. Riko jednak nie jest. Jednak z Hyugą są parą już dość długo, więc może niebawem będzie jakiś ślub i dziecko. Siedzieliśmy tak do późnego wieczora rozmawiając i ogółem dobrze się bawiąc. Jak wróciłem do domu byłem kompletnie zmęczony. Aomine pomógł mi się rozebrać i ubrać w piżamkę. Położyłem się i poczekałem, aż Aomine zrobi to samo. Przytuliłem się wtedy do niego i od razu zasnałem.

Tydzień później wybraliśmy się na basen. Menadżer Kise załatwił nam prywatny basen, gdyż nikt na razie nie może się dowiedzieć o ciąży modela. Reszta skorzystała z tego, a zwłaszcza ciężarni, i razem poszliśmy się pluskać. Poszliśmy do szatni i każdy się przebrał. Oczywiście Kise założył dwuczęściowy strój, gdyż piersi mu urosły i już teraz były w rozmiarze B. Gdy wyszedłem z nim z szatni wszyscy pluskali się już w basenie.

-Teraz widać jak Kise przytył.- Stwierdził Kagami, na co Kise zrobił smutną minę.

-Zamknij się Bakagami. Wiadome, że przytył i Tetsu też przytyje. A ty Kise się nie smuć, bo wyglądasz naprawdę ślicznie.- Spojrzałem na niego z uśmiechem, po czym cmoknąłem go w policzek. Kise na moje słowa się rozweselił, po czym wszedł powoli do wody. Popłynęliśmy w bardziej zaciszne miejsce aby Kise mógł na spokojnie popływać. Zwłaszcza, że bolały go nieco plecy a woda miło złagodzi ten ból. Pływaliśmy tak powoli z dala od tych wariatów.

-I jak?- Zapytałem, gdy usiedliśmy na schodkach.

-Świetnie. Kręgosłup już mnie tak nie boli. A dzieciaki nieźle się rozbrykały~!-Stwierdził z uśmiechem. Spojrzałem na jego brzuch i ujrzałem wybrzuszenie, gdy któryś z Maluchów kopnął. Położyłem rękę na jego brzuchu, głaszcząc delikatnie. Kise wyglądał naprawdę ślicznie z brzuszkiem lecz już nie mogłem się doczekać narodzin Maluchów. Spojrzałem na Kise, który patrzał na brzuch z uśmiechem. Pochyliłem się i pocałowałem go delikatnie. Tak, to było miłe popołudnie.

Miesiąc zleciał nam bardzo szybko. Ja większość czasu spędzałem w pracy, a Kise w domu. Jak się czuł? W miarę dobrze. Jednak krzyż często go bolał, często nie mógł spać i miał zgagę. Pomagałem mu jak mogłem, jednak nie zawsze to coś dawało. Wtedy mogłem go jedynie przytulać i delikatnie masować. Kise jednak dobrze sobie radził. Dzisiaj pojechaliśmy na USG. Kise czuł się dobrze i był bardzo podekscytowany. W końcu zobaczymy jak duże są nasze Maleństwa. Po odczekaniu kilku minut w poczekalni weszliśmy do gabinetu.

-Dzień dobry~!- Przywitał się wesoło Kise.

-Dzień dobry. Widzę, że przyszła mamusia promienieje. Jak się czujesz Kise?- Zapytał od razu lekarz.

-No ostatnio bolał mnie bardzo kręgosłup ale dzisiaj jest już lepiej.- Przyznał Kise, siadając powoli na łóżku.

-To normalne podczas tego miesiąca. Nie mogę ci jednak nic przepisać, a jedynie poradzić masaże. A teraz połóż się powoli i zobaczymy jak się mają dwa urwisy.- Powiedział z uśmiechem. Kise powoli położył się i podwinął bluzkę. Oczywiście ja zająłem swoje miejsce i trzymając go za rękę czekałem aż lekarz pokaże nam Maluchy. Doktor usiadł, nałożył żel i począł jeździć tą kulka po brzuchu Kise.

-Tu jest pierwszy chłopczyk.- Pokazał na monitorze. Dziecko wyglądało już całkiem normalnie.- Duży chłopak to pewnie po tatusiu.- Przyznał lekarz, na co się uśmiechnąłem. Czyli to jest Daiki Junior.- A tu jest drugi chłopczyk.- Wskazał doktor.- Widzicie jak się uśmiecha?- Zapytał. Naprawdę było widać, jak się uśmiecha.

-Cześć Maluchy~!- Powiedział Kise z uśmiechem.

-Hej Łobuzy.- Powiedziałem, na co Daiki Junior pomachał lekko rączką. Takie niby nic, a cieszy jak nie wiem.

-Dzieci mają się dobrze. Teraz jeszcze tylko podrosną i się ułożą wygodnie. W końcu to już 27 tydzień, więc możliwe, że jeszcze z dziesięć tygodni i poród.- Powiedział lekarz z uśmiechem. Po tym doktor przypisał Kise jakieś leki na wzmocnienie, dał zdjęcia dzieci, po czym wróciliśmy do siebie. Oczywiście owe zdjęcia trafiły na lodówkę.

Kilka dni później wybrałem się z Aominecchim do restauracji. Znaczy Aomine zaprosił mnie na randkę, co mnie zaskoczyło i ucieszyło. Mieliśmy prywatny stolik, dzięki czemu uniknąłem dziwnych spojrzeń. Było bardzo miło i romantycznie. W końcu nie mieliśmy czasu aby spędzić tak miło wieczór, zwłaszcza, że ostatnio myślimy tylko o dzieciach. Siedzieliśmy naprzeciwko siebie i zamiast cały czas patrzeliśmy sobie w oczy. Nie wiem nawet co zamówiliśmy i czy było dobre, bo po prostu nie mogłem oderwać wzroku od jego oczu i delikatnego uśmiechu. Po kolacji wybraliśmy się na spacer. Niedaleko było morze, więc zrobiliśmy sobie spacer po plaży. Była połowa maja, więc w miarę ciepło, jednak Aominecchi i tak dał mi swoją marynarkę. Poszliśmy na pomost. Tam przystanęliśmy i wpatrywaliśmy się w rozgwieżdżone niebo.

-Jak ładnie.- Stwierdziłem z uśmiechem.

-Kise.- Usłyszałem głos Aomine, więc spojrzałem na niego. Złapał mnie za dłonie i patrzał prosto w oczy.- Gdyby ktoś w gimnazjum powiedział mi, że w przyszłości będziesz moim chłopakiem i będę miał z tobą dzieci wysłałbym tę osobą do wariatkowa. Ale teraz cieszę się, że jesteśmy razem i niebawem urodzą się nasze dzieci. Po tych pięciu latach wiem, że jesteś dla mnie wszystkim i, że Kocham Cię najmocniej na świecie. I że chcę z tobą spędzić każdą chwilę w swoim życiu. Dlatego....- Aomine uklęknął i wyciągnął malutkie pudełeczko, w który znajdował się srebrny pierścionek z małym szafirem.- Ryouta zostaniesz moim mężem?- Zapytał. Stałem tak zszokowany, z mocno bijącym sercem i rumieńcem na policzkach. Aominecchi....on właśnie....

-Tak~!- Krzyknąłem, a z moich oczu poleciały łzy szczęścia. Aominecchi wstał i wsunął pierścionek na mój palec, po czym objął mnie mocno i pocałował namiętnie. W tym momencie byłem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. Tuliliśmy się do siebie, a ja płakałem ze szczęścia. Po tym wróciliśmy do domu i oddaliśmy się pieszczotom. Po prostu musieliśmy przypieczętować naszą miłość. Patrząc na ten pierścionek, wtulony w swojego narzeczonego zasnąłem z uśmiechem.