Boy or Girl- Rozdział 1

Witam, witam, witam~! ^.^

Jak to zwykle u mnie bywa wstawiam posta przed północą xp

Ale to nie moja przecież wina, że wena pojawia się późnym wieczorkiem ^-^

Najważniejsze, że się pojawiła i dzięki temu naskrobałam takiego cośka~! :3

Otóż najpierw zastanawiałam się co napisać aż wyszło, że nowe opo :D

Kolejne z naszymi kochanymi koszykarzami XD 

Obiecuję jednak, że niedługo pojawi się coś innego :3

Macie na Dzień Czekolady~! *.*

Także nie przedłużając zapraszam do czytania i komentowania nowego opowiadania~! ^w^

Branoc Kociaki~! =^.^=

#Kimie

Po zwycięstwie na Winter Cup nie przestaliśmy ciężko trenować. Oczywiście każdy się cieszył, a zwłaszcza ja i Kuroko. Riko również ale nie dała nam się lenić. Powiedziała, że inne drużyny rosną w siłę i my również powinniśmy. W końcu letnie zawody tuż, tuż. Także nawet w wakacje już ciężko trenowaliśmy. Na szczęście Riko się trochę zlitowała i dała nam nieco więcej odpoczynku. Wiem, że miałem się lenić i regenerować siły ale mój chłopak mi na to nie pozwolił. Tak, chłopak. Ja, Kagami Taiga mam chłopaka. I jest nim sam As Touou Aomine Daiki. Pewnie się zastanawiacie jakim cudem my dwaj jesteśmy w tak bliskich stosunkach?! Zaczęło się od pożyczonych butów na mecz z Kise. Musiałem zagrać z nim one on one do 5 aby je wygrać. Mimo mojej przegranej Aomine dał mi te buty. Uratował mnie tym bardzo, więc wziąłem numer od Tetsu do niego i poprosiłem o spotkanie. Bardzo się zdziwił ale się zgodził. W zamian za buty zrobiłem mu obiad, bo nie wiedziałem jak inaczej mu podziękować. Jak podałem mu talerz z obiadem to się bardzo zdziwił i nawet zaśmiał. Ale jak posmakował to po dłuższej chwili nic już nie było na talerzu. Oczywiście jak to Aomine musiał się ze mną podroczyć, co skończyło się kłótnią i grą w kosza. Ponownie przegrałem, a mimo to byłem szczęśliwy, gdyż gra z Aomine jest niczego sobie. Od tamtej pory wręcz codziennie ze sobą graliśmy, jedliśmy i ogółem gadaliśmy. No i tak krótko po Winter Cup Aomine mnie pocałował. Na początku byłem bardzo zszokowany, że ten zboczeniec co uwielbia kobiety o dużych piersiach mnie pocałował. Jednak właśnie wtedy zdałem sobie sprawę, że mi na nim zależy. Dlatego odwzajemniłem pocałunek, co bardzo go ucieszyło. I w trochę taki pokręcony sposób zostaliśmy parą. Można powiedzieć, że nadal robimy to co zwykle tylko doszły do tego pocałunki, przytulanie, no i obmacywanie. Aomine wykorzystuje na to każdy możliwy moment. Na początku się na niego wściekałem, gdyż to było dla mnie stanowczo za wcześnie. Później jednak zmieniłem nieco zdanie i pozwalałem mu na drobne rzeczy, takie jak mizianie mnie po brzuchu czy ściskanie pośladków. Raz jak posunął się za daleko to wrzasnąłem "Seks dopiero po ślubie!". Nie kontrolowałem tego. Aomine zaczął się wręcz zwijać ze śmiechu, po czym powiedział "Skoro tak, to oświadczę ci się przed zawodami letnimi.". Wyzywanie go od idiotów, głupców, debili, zboczeńców i tak dalej, nie zmazało jego uśmiechu. No ale za to go jednak kocham, więc marudzić nie będę.

Wracając jednak do teraz. Aktualnie rozpoczął się nowy rok szkolny. Związku z tym Riko rekrutuje nowych graczy. Postanowiła zrobić specjalny egzamin aby wybrać najlepsze osoby. Dość dużo osób się zgłosiło, a połowa zapewne tylko dlatego, że wygraliśmy Winter Cup. Postanowiliśmy pozostawić to Riko i wtrącać się jedynie jak sama o to poprosi. My zatem trenowaliśmy dalej na drugim boisku. Sala była w końcu zajęta.

-Dobra! Dwadzieścia minut przerwy!- Krzyknął Hyuga. Może i trzecioroczni często rezygnują z zajęć dodatkowych na rzecz nauki, jadnak kapitan postanowił zostać. Tak samo jak reszta, wliczając w to samą Riko. W tym roku postanowiliśmy właśnie z tego powodu poszukać nowej trenerki. Będzie to zapewne trudne zadanie ale skoro klub się rozwija.... Wraz z Tetsu wzięliśmy po butelce wody i usiedliśmy w słońcu. Trzeba korzystać z ładnej pogody.

-Wszystko dobrze?- Spytałem podając Kuroko ręcznik.

-Tak. Nic mi nie jest. Dziękuje.- Zarzucił sobie ręcznik na ramiona i napił się wody.- Co u Aomine?

-Nie wiem. Nie widzieliśmy się ostatnio.

-Pokłóciliście się?- Zapytał zdziwiony.

-Nie~! Po prostu jest teraz zajęty. Imayoshi już skończył szkołę, a nowym kapitanem został Wakamatsu. Aomine dla spokoju chciał mu pokazać jaki jest zajebisty, a skończyło się na tym, że został wicekapitanem. I przez to musi uczestniczyć w rekrutacji nowych.- Szczera prawda. Jak mi mówił o tym przez telefon to słychać było, że jest nieźle wkurzony. W końcu z tym stanowiskiem wiążą się jakieś zadania. Zwłaszcza obecność na treningach. A wiadomo, że Aomine nie lubi chodzić na treningi, bo jest najlepszy.

-Na szczęście długo to nie potrwa. A Aomine-kun znajdzie sposób aby nie być na treningach.- Powiedział Kuroko z lekkim uśmiechem.

-Co prawda to prawda. Ale i tak teraz będziemy mieć mniej czasu dla siebie. W końcu szkoła i treningi.- Westchnąłem. Zapewne dopiero na weekendy będziemy się spotykać, bo w tygodniu nie będzie nam się opłacało albo będziemy zbyt zmęczeni.

-Nie martw się Kagami-kun. Na pewno znajdziecie sposób aby nawet codziennie się spotykać. A teraz chodź, bo czas na odpoczynek się skończył.- Powiedział Kuroko, po czym wstał. Nie mając innego wyboru również wstałem i razem dalej trenowaliśmy.

Po treningu wszyscy razem postanowiliśmy coś zjeść. Nasz trening i trening Riko poszły dobrze. Już wytypowała z 10 zawodników. Tylko jakoś na trenerkę nadal nie było odpowiedniej osoby. Zgłosiło się kilka dziewczym, w tym nawet jeden chłopak ale wszyscy- według Riko- się nie nadawali. Słyszałem, że jedna dziewczyna chciała zostać trenerką tylko po to aby spotkać Asów drużyn. Aż strach pomyśleć jak wściekła była Riko. Szliśmy sobie do Maji Burgera, gdy w drodze Furihacie wypadła piłka z ręki i pokulała się kilka metrów do przodu. Furihata chciał po nią pobiec lecz zatrzymał się.

-Coś się stało?- Zapytał Hyuga. Każdy zatrzymał się.

-Yo.- Spojrzeliśmy przed siebie i totalnie nas zszokowało. Przed nami stał Aomine. Byłoby to normalne, gdyby stał wysoki, wysportowany facet zamiast dziewczyny. Granatowe włosy średniej długości, niebieskie oczy, kształtne usta, również wysportowana sylwetka i dość duże piersi. No na pewno większe od Riko. Nie wiem jaki rozmiar, może D. Stał, znaczy stała z torbą przewieszoną przez ramię i piłką w ręce.

-Aomine?- Zapytałem niepewnie.

-Tak?- Teraz to nas kompletnie zszokowało. Aomine stał się kobietą?!!! To przecież nie możliwe!!

-Aomine-kun.- Odezwał się Kuroko. Aomine spojrzała na niego i wrzasnęła.

-Tetsu! Nie odzywaj się znienacka. A tak ogółem to siema. Gdzie się wybieracie?- Zapytała kręcąc piłką na placu. Na naprawde Aomine?!!

-Ty jesteś Aomine?- Zapytał Koganei. Po minach było widać, że również nie mogą uwierzyć w to co widzą.

-Oczywiście. A kto niby?- Zapytała patrząc na nas nieco wkurzona.

-Wyzywam cię na one on one!- Krzyknąłem w jego, znaczy jej stronę.

-Heh. Bakagami, przecież ty nie masz ze mną żadnych szans.- Uśmiechnęła się kpiąco.

-Jak wygrasz postawię ci obiad.- Powiedziałem. Muszę się upewnić, czy on to ona.

-No dobra. Skoro tak to argumentujesz.- Obróciła się na pięcie i ruszyła na najbliższe boisko. Odłożyliśmy torby, ściągnęliśmy bluzy i zaczęliśmy grać. A gra nie trwała długo. 5:0 dla Aomine. Te same ruchy, ta sama szybkość. To naprawdę był on. Stałem szokowany i nie wiedziałem co powiedzieć.

-Mówiłam, że przegrasz. A teraz zbieraj się i idzemy. Jestem głodna.- Powiedziała, po czym ubrała bluzę i wzięła torbę. Nie mając innego wyboru ruszyliśmy za nią. Przez całą drogę nie odzywaliśmy się do siebie ani słowem. Dopiero jak doszliśmy powiedziała co chce. Wzięła jedzenia na wynos i poszła. Siedziałem i jadłem hamburgera, nie wiedząc co zrobić w zaistniałej sytuacji.

-Kuroko jak myślisz to naprawdę był Aomine?- Zapytał Hyuga. Spojrzałem się na Kuroko, który jak zawsze pił shake'a.

-Sądzę, że tak. Ale nie jestem do końca pewny. Musiałbym mu zadać kilka pytań.- Powiedział spokojnie. Wszyscy zgodnie pokiwali głowami. Po tym każdy wrócił do domu. Siedziałem i zastanawiałem się nad tym wszyskim. Jednak wygląd i zachowanie dokładnie pokazywało, że to Aomine. Nie wiem kiedy zasnąłem.

Następnego dnia podczas treningu przyszedł Aomine. Znaczy przyszła Ao.

-Yo Kagami. Pomyślałam, że będziesz chciał rewanżu. Oczywiście nie obrażę się jak założymy się o obiad.- Uśmiechnęła się. Nawet ten sam uśmiech.

-Witaj Aomine-kun. Chodź na chwilkę ze mną.- Powiedział Kuroko jak zwykle zjawiając się znikąd. Ao wystraszyła się lecz poszła z Tetsu. My za to kontynuowaliśmy trening. Po pół godzinie wrócili.

-I co Kuroko?- Zapytała Riko.

-To naprawdę on.- Powiedział nieco zszokowany. Teraz to kompletnie nie wiedziałem co robić.

-To co Kagami? Gramy czy się boisz?- Zapytał kpiąco.

-Niech będzie. Ale tym razem gramy do 10.- Powiedziałem podchodząc do niej. Była chyba wzrostu Akashiego, przez co czułem się nieco dziwnie.

-No dobra. To jak wygram to ponownie stawiasz mi obiad. No może coś innego, jeszcze nie wiem.- Po tym piłka poszła w ruch. Ponownie poczułem tą adrenalinę, która pojawia się, gdy z nim gram. Mimo to ponownie przegrałem. Szybkość i zwinność nadal były oszałamiające.

-Widzisz Kagami, ze mną nie wygrasz.- Powiedziała, po czym rzuciła piłką na oślep i trafiła. Jakoś nie mogłem się przyzwyczaić do tego, że Aomine jest teraz kobietą. Może i powinienem się cieszyć, w końcu nie musielibyśmy się ukrywać ale jednak wolę go w męskiej wersji.

Po trenigu poszliśmy na lody. Ao stwierdziła, że nie jest głodna i chce zjeść lody. I tu wybrała takie same jakie jadł Aomine. Zjadła, po czym poszła w swoją stronę.

-Kagami-kun możemy porozmawiać?- Zapytał Kuroko.

-Tak. Chodź, pójdziemy do mnie.- Powiedziałem idąc w stronę domu. Przez całą drogę się nie odzywaliśmy. Weszliśmy do mieszkania, nalałem nam po szklance soku, po czym usieldiśmy na kanapie.

-Kagami-kun wiem, że jesteś szokowany tą całą sytuacją. Ja również jestem ale po rozmowie z Aomine nabrałem pewności. Wiem, że to dla ciebie trudne.- Zaczął spokojnie Kuroko.

-Jestem kopletnie skołowany i zszokowany Tetsu. Nie wiem kiedy mój chłopak stał się moją dziewczyną.- Westchnąłem ciężko.

-I o tym chciałem z tobą porozmawiać. Wiesz, lepiej będzie jak na razie nie będziesz o tym jej wspominać. Jakoś te stosunki przypominają mi te zanim zaczęliście się bardziej lubić. Plus przez tą przemianę chyba zapomniał, że jesteście razem.- Spojrzałem na Kuroko zszokowany. Zapomniał, że jesteśmy razem?!! Może jednak to i lepiej?! Co ja wygaduję. Jednak z drugiej strony nadal nie mogę się przyzwyczaić do tego. Westchnąłem i opadłem na kanapę. Pora się przyzwyczaić do takiego stanu rzeczy. I może rozkochać w sobie Aomine ponownie?! 

 Musiałam to tu wstawić XD