Amnezja- Rozdział 5

G'evening~! ^.^

Ponownie przychodzę późną porą :p No ale z pieskiem musiałam wyjść na spacer :3 A że jest bardzo zimno- możliwe 0 stopni- to musiałam zrobić sobie herbatkę~! ^.^

Tak więc z zieloną herbatka i kanapeczkami przybyłam~! ^-^

Ogółem chciałam napisać coś nowego jednak wyszło na Amnezję :p Obiecuję jednak, że jeszcze w tym tygodniu owe nowe coś się pojawi ;)

Ogółem to mam pytanko~!

Oglądał ktoś "Love Stage!" ?? o.O

Bo ja oglądałam i bardzo mi się to anime podoba i myślałam o napisaniu jakiegoś shota ^w^

I to wszystko co chciałam powiedzieć~! ^.^ Chyba o.O

No nic, zapraszam do czytania :3

Dobrej nocy i kolorowych snów~! <3

#Kimie

Po przerwie obiadowej i lekcjach nadszedł czas na trening. A już myślałem, że będę mógł się dłużej polenić ale nie. Glon postanowił, że treningów nie można przerywać na długo i trzeba ostro ćwiczyć. Chciałem się wywinąć mówiąc, że przecież Akashi nie ćwiczy to ja jako jego opiekun też nie powinienem. Jednak Akashi chciał potrenować, a zwłaszcza pooglądać naszą grę. Nie mając innego wyboru- wykłócać się z kapitanem nie będę, gdyż wie o nożyczkach- przebrałem się i ćwiczyłem. Rozgrzewka, one on one z Kise z cztery razy- za każdym razem przegrał, mecz z drugim składem. Akashi siedział na ławce i dokładnie nam się przyglądał. Nie wyglądał, jakby miał amnezję. Nawet przez chwilę myślałem, że jej nie ma. Jednak jak po meczu podeszliśmy do niego to uśmiechnął się lekko i już wiedziałem, że jednak nie.

-Dobra robota.- Pochwalił nas Akashi. Aż zapiszę to sobie w kalendarzu. A tak to nas wykończy, przypomni o nauce i nic więcej.

-Aominecchi~! Zagramy jeszcze one on one?!- Zapytał Kise, patrząc na mnie szczenięcym wzrokiem. Napiłem się wody, chwilę się zastanawiając.

-Nie.

-Aominecchi~! Proszę~!

-Nie. Muszę się pouczyć.- Powiedziałem to, co pierwsze miałem na myśli. Wszyscy oprócz Akashiego spojrzeli na mnie zszokowani. Nie mówiąc nic więcej udałem się do szatni. Wziąłem prysznic, ubrałem się i ignorując mordercze spojrzenie Midorimy wyszedłem z szatni. Poszedłem na salę, gdzie czekał na mnie Akashi. O dziwo nie siedział na ławce, a rzucał do kosza. Stałem tak w drzwiach i przyglądałem mu się. No co?! On się na mnie gapił przez cały trening to ja mogę się na niego pogapić chociaż przez pięć minut.

-Zamierzasz tam tak stać?- Usłyszałem nagle. Tak się zamyśliłem, że nie zauważyłem jak Akashi przestał rzucać do kosza i posprzątał piłki.

-Nie. Po prostu nie chciałem ci przeszkadzać.- Powiedziałem podchodząc do niego.- Przypomniałeś coś sobie?- Zapytałem. Muszę przecież wiedzieć czy mój wysiłek nie idzie na marne.

-Tylko o waszych umiejętnościach i prowadzeniu treningów. Nic więcej.- Powiedział z zastanowieniem. W sumie to dobrze idzie. Chociaż nie obraziłbym się, gdyby przypominał sobie wszystko szybciej.

-Idziemy? Czy chcesz sobie jeszcze pograć?- Zapytałem.

-Idziemy. Nauka czeka.- Powiedział biorąc swoją torbę z ławki.

-He?! Jaka nauka?!- Zapytałem zdziwiony, próbując ukryć ziewnięcie.

-Sam mówiłeś, że musisz się pouczyć. Dowiedziałem się od Tetsuyi, że jutro macie sprawdzian z geografii. Pomogę ci w nauce.- Powiedział z uśmiechem, idąc w stronę wyjścia. A ja przeklinałem się w duchu. Dlaczego musiałem powiedzieć coś takiego?!! Mogłem powiedzieć prosto „Nie, bo nie.” i koniec. A tak to wkopałem się w naukę. Debil ze mnie. Niech cię Tetsu piekło pochłonie! Z westchnieniem godnym męczennika poczłapałem za czerwonowłosym.

Jak wróciliśmy do domu od razu wzięliśmy się do nauki. Znaczy ja chciałem sobie odpocząć ale Akashi wszedł za mną do pokoju. I jak chciałem go jakoś wyprosić i poprosić aby przyszedł za godzinkę to nie zdołałem nic powiedzieć, gdyż zagroził mi nożyczkami. Dlaczego to musiał sobie przypomnieć?!! Nie mając innego wyjścia przebrałem się w wygodne ciuchy- na to pozwolił Akashi, gdyż sam chciał to zrobić aby nie pognieść mundurka- i wziąłem się za uczenie. Szło mi bardzo opornie, gdyż na tych lekcjach zazwyczaj ucinam sobie drzemki. Nie moja wina, że gadanie nauczyciela działa na mnie niczym kołysanka. Akashi jednak był bardzo cierpliwy i tłumaczył mi wszystko i pomagał robić notatki. Nie chciałem jednak nauczyłem się na ten głupi sprawdzian. A to się ten stary pierdziel zdziwi, gdy zdam na stówę.

-Przerwa~! Bo mi mózg wysiądzie~!- Jęknąłem i opadłem na dywan.

-Jestem ciekaw jak ty się wcześniej uczyłeś.- Powiedział Akashi przeglądając książkę.

-Nie uczyłem się.- Przyznałem szczerze.

-To jak niby zdawałeś?- Zapytał szczerze zaciekawiony.

-Po prostu mam szczęście w trafianiu prawidłowych odpowiedzi. A z pisemnych pisałem to co wiedziałem. Zwłaszcza, że Satsu przed egzaminami często mówiła pod nosem różne teorie i tak dalej.- Raz to nawet specjalnie przyszła na dach aby najpierw pomarudzić jaki to ze mnie leń, a potem mówiąc wszystko ze swoich notatek. Potrafiła zabrać nawet moją kochaną gazetkę i zagrozić, że jeśli nie zdam spali je wszystkie. Jednak dzięki mojej zajebistości i geniuszowi wszystkie gazetki ocalały. No może jedna ucierpiała ale to przez Akashiego. Zabrał mi ją prosto z szafki i zrobił z niej konfetti.

-To można powiedzieć, że się uczyłeś tylko na swój pokręcony sposób.- Stwierdził Akashi z uśmiechem. W sumie miał trochę racji, jednak ja wolę się trzymać swojej wersji.- A teraz wstawaj z tej podłogi. Jeszcze trochę nam zostało.

-No weź~! Jeszcze trochę odpoczynku.- Mruknąłem. Ten dywan był całkiem mięciutki i wygodny.- Też sobie odpocznij.- Zasugerowałem.

-He?!- Spojrzał na mnie zdziwiony.

-Odpocznij.- Powiedziałem łapiąc go za ramię i ciągnąć w dół. Akashi był tak zaskoczony, że nie zdążył zareagować i już po chwili leżał na plecach obok mnie.- I jak?- Zapytałem po chwili.

-Nijak.- Odpowiedział i chciał wstać lecz złapałem go ponownie za ramię i pociągnąłem z powrotem. Widząc, że chce wstać ponownie pociągnąłem go w dół. Jednak teraz przyciągnąłem go do siebie, obejmując jego szyję. Akashi miał głowę na moim ramieniu, a ja ręką uniemożliwiłem jego ruchy.

-Odpoczywamy i nie słyszę żadnego ale.- Powiedziałem stanowczo.

-Puść mnie. Jak tego nie zrobisz to...- Zaczął grozić.

-Wiem, wiem. Ale jak mówiłem wcześniej, poleżymy tak jeszcze chwilę i wracamy do nauki.- Powiedziałem spokojnie. O dziwo Akashi nic już więcej nie powiedział. Leżeliśmy więc tak sobie, po czym powróciliśmy do nauki. Na szczęście szybko się uwinęliśmy, po czym poszliśmy na kolację. Byłem tak głodny, że aż poprosiłem o dokładkę. Po kolacji każdy poszedł do siebie, więc mogłem się polenić. Rozłożyłem się na kanapie i włączyłem sobie jakiś horror. Później jednak przełączyłem na jakąś komedie, gdyż tamten film był strasznie nudny. Po obejrzeniu filmu przebrałem się i położyłem na łóżku. Przez poranną pobudkę i niemożliwość drzemki na dachu byłem dość śpiący. Po jakiś 20 minutach leżenia usłyszałem pukanie. Kto do cholery puka o tej godzinie do drzwi?! Zignorowałem to lecz po chwili usłyszałem, że ktoś wszedł do środka. Obróciłem się w stronę drzwi i ujrzałem Akashiego.

-Akashi?? Co tu robisz? Chciałeś czegoś?- Zapytałem zdziwiony.

-Nie mogę spać.- Powiedział Akashi podchodząc do łóżka.

-E?..... A~! No dobra ale co ja mam z tym wspólnego?- Zapytałem zdziwiony. Na pewno nie będę mu śpiewać jakieś kołysanki.

-Zaradź coś na to.- Odpowiedział zirytowany.

-No to pooglądaj telewizję.- Powiedziałem to co pierwsze miałem na myśli.

-To nic nie daje. Wymyśl coś innego.- Odpowiedział od razu.

-Poczytaj jakąś książkę?

-Nigdy nie zasnąłem przy czytaniu.

-Zjedz coś?

-Nie objadam się przed snem.

-Zagraj w shogi?-

-Przy tym też nie zasnę. Przy shogi trzeba się skupić.

-Zwal sobie?- Powiedziałem. Mi czasem pomaga.

-Daiki nie denerwuj mnie.- Odpowiedział ostro, po czym westchną.

-Nie wiem co ci jeszcze poradzić.- Powiedziałem zrezygnowany. Mi się tu spać chce. A przed snem trzeba wyciszyć umysł, więc mój nie działa teraz najlepiej.

-Wiem.- Powiedział Akashi po chwili ciszy. Wszedł na moje łóżko i usiadł obok mnie.- Poopowiadaj mi.

-Że co?! Co ci mam niby opowiadać?!- Spytałem zaskoczony.

-Co robiliśmy na wyjazdach.- Powiedział tak po prostu, układając się wygodniej.

-Na wyjazdach.- Powiedziałem i westchnąłem. Jakby nie mógł poprosić o to wcześniej.- Co robiliśmy? Trenowaliśmy.- Powiedziałem, bo to robiliśmy większość czasu.

-A co po treningach? Oprócz odpoczywania i jedzenia i kąpania.- Powiedział od razu. Zastanowiłem się chwilę.

-Wygłupialiśmy się. Zwłaszcza jak ciebie nie było albo poszedłeś z Midorimą grać w shogi. Zazwyczaj ja dręczyłem Kise. Straszyłem go robakami, gilgotałem go, zabierałem jakiś krem i chowałem. Tetsu czasem się nawet dołączał, zwłaszcza przy potyczkach słownych. Murasakibara też się z nami bawił. Raz przytrzymał Kise, gdy robiliśmy mu makijarz. Wyszedł z niego przezabawny klaun. Midorimie też robiliśmy psikusy. Raz wysłaliśmy mu okropny horoskop. Jego mina była bezcenna. Dopiero po obiedzie skapnął się, że to fałszywy horoskop. Ty też się przyłączałeś. Przy bitwie na poduszki, nocnych opowieściach, wypadzie na lody. Nie uczestniczyłeś tylko w grze w butelce i jedzeniu na czas. Ale tak to zawsze robiliśmy wszystko razem. No może oprócz gotowania. Nie wiem czy pamiętasz, jak ubrudziliśmy całą kuchnie czekoladowym shake'iem, bo zapomnieliśmy założyć przykrywkę. A pamiętasz może....- Spojrzałem na Akashiego, który spał sobie smacznie. Moje gadanie tak go uśpiło?! Nieważne. Ważne jednak, że zasnął. Dlaczego jednak musiał w moim łóżku. Chciałem go zanieść do jego pokoju lecz po chwili zastanowienia postanowiłem tego nie robić. Sam byłem już dość śpiący, więc.... Nie, żeby coś. W ogóle o czym ja myślę?! I tak dzieje się ze mną ostatnio coś nie tak. Mówię, że Akashi wygląda uroczo i ładnie pachnie, że ładnie się uśmiecha. No coś tu jest nie tak. I kiedy przestałem go nazywać Czerwoną Gnidą?? Spojrzałem na Akashiego. Leżał na boku z lekko otwartymi ustami. Zsunąłem się i przykryłem nas obu aż po szyję. Wtem poczułem jak Akashi robi sobie z mojej ręki przytulankę. No pięknie. Chociaż to lepsze niż poduszka. Czując ponownie zapach malin zasnąłem z myślą, że jutro zaciągnę wszystkich na lody. Tak jak kiedyś. 

EXTRA!!

Filmik pasujący do tego rozdziału ^.^

[KnS]