Tęczowa ferajna- Rozdział 1 + Info

Ohayo~! ^w^

Witam Was bardzo ale to bardzo serdecznie~! ^^

Mam dla Was pierwszy rozdział z "Tęczowej ferajny"~! *.* Czyli Kimie najadła się żelków i ją wzięło xp

Już pisząc cieszyłam się jak nie wiem :D

Ale oprócz tego mam dla was bardzo ważną wiadomość~! :3

Na początku maja wpadł pomysł na stworzenie fanpage'a. 

Po pisaniu cudownych i długich maili, rozmowach na Instagramie, zgadywaniu się na GG i pracy nad rozpoczęciem oraz zjedzeniu mnóstwa żelek wyszło nam~!

JEST FANPAGE~! *.*

---> [LINK] <---

Zapraszam Was Serdecznie i Miło na tego zwariowanego, tęczowego fanpage'a, który został stworzony wraz z niesamowitą Sozo Ryoku per Ryo-chan~! <3 <3 <3 

O czym w ogóle jest ten fanpage?? o.O

O wszystkim co interesujące, ciekawe, zwariowane i tęczowe~! :3

Na pierwszy miejscu są blogi- mój i Ryo-chan ^^ Czyli powiadomienia o postach, ankietach, informacjach itp. ;)

Jednak jak to wiadomo z weną bywa różnie, więc aby nie było nudno będziemy pisały o anime, mangach, j-rocku, konwentach, gotowaniu i ogółem wszystkim co nam przyjdzie do głowy :p

Blogi i fanpage będą ze sobą połączone, jednak dodatki będą tylko na fanpage'u plus jak nie chcecie nic przegapić i czasem z nami pogadać to polubcie "Tęczowe twory..." ^w^

Będą oczywiście moje cudowne dialogi, w których jestem Królową~! ^w^ 

Zaraziłam tym już Ryo-chan, więc pojawią się również jej autorstwa ;)

I jak wiecie wychodzi to spontanicznie, więc nie dziwcie się, że będą pojawiały się
w nocy :p Głownie będziemy się pojawiać my, Postacie z KnB, The GazettE, Miyavi, Yukio i Isoshi- wena Sozo i moja ^^ Oczywiście czasem i wy się tam pojawicie ;)

Ano u mnie mieszkają Kurosie, a u Ryo-chan Gazetto :p

Matko~! Tak się rozpisałam, a wy zapewne chcecie przeczytać w końcu ten rozdział :p

No ale musicie mi wybaczyć, bo cieszę się niezmiernie, że takie coś powstało ^^

Ja i Ryo-chan włożyłyśmy w to naprawdę wiele i chcemy aby ten fanpage był kolorowy niczym tęczę~! <3

Mam więc nadzieję, że zajrzycie, polubicie i będziecie często zaglądać ^w^

I zapraszam na bloga Ryo-chan---> [Blog]

Zachęcam do przeczytania "Twin Blood" oraz "Danse Macabre" i ogółem zapoznania się z tym, co tu jest :p Bo wiadomo, że często nawiązuje do tego, co jest w opowiadaniach ;)

Nie pozostaje mi nic innego jak zaprosić was na facebooka i życzyć miłego czytania ^^

Dziękuje Wam Pięknie~! <3

Ściskam was wszystkich mocno~! :3

#Kimie

 

Początek kwietnia okazał się bardzo słoneczny. W powietrzu było czuć wiosnę, a nawet było widać jej pierwsze oznaki. I to właśnie w tym miesiącu rozpoczął się nowy rok szkolny. Niektórzy wyznaczali sobie nowe cele, inni chcieli coś przeżyć, a reszta po prostu chciała spokojnie się uczyć. A nieliczni to wariaci, którzy łączą to wszystko. I tu rozpoczyna się ta historia o wariatach, którzy mienią się niczym kolory tęczy....

Młoda dziewczyna o kolorowych włosach związanych w kucyk, ubrana w szkolny mundurek szła do szkoły, pisząc przy tym coś na telefonie. W buzi miała wiśniowego lizaka, a na ramieniu torbę z ćwiekami. Za nią szedł chłopak o białych włosach i fioletowo-złotych oczach. Dziewczyna zerknęła na chwilę na niego.

-Isoshi nie śpij. Bo w słup walniesz.- Powiedziała dalej wpatrzona w telefon.

-Spokojnie, jeszcze drogę widzę. To ty lepiej przestań wgapiać się w telefon, bo w słup walniesz.- Powiedział sennie.

-Ja też widzę drogę, w końcu już od dwóch lat nią chodzę do szkoły.

-Gorzej z drogą powrotną.

-Co masz przez to na myśli?

-Bo zamiast iść do domu idziesz na lody albo na zakupy albo gdzieś ze swoją psiapsiółą albo Bóg wie co jeszcze.

-Tak, Bóg wie gdzie jeszcze.

-Chociaż raz mogłabyś wrócić do domu normalnie. Na przykład dzisiaj.

-Hmmm....Nie. Dzisiaj nie. Mam kilka spraw do załatwienia.

-Niby jakich?

-Odwiedzenie debila, wysłuchanie paplaniny, odwiedzenie Boga, kupienie narkotyków, spotkanie z Królem. Po tym idę do domu.

-A możesz powiedzieć po ludzku??!

-Nie. Jestem dopiero po jednej kawie. Może po drugiej ci powiem.

-Skąd niby weźmiesz kawę?! Przecież w szkole jej nie sprzedają.

-A od czego jest pielęgniarka?? Od dawania lekarstw. A moim lekarstwem jest kawa.- Uśmiechnęła się do niego szeroko.

-Heh~! Ty to masz pomysły Kimie. Nieważne. Daleko do tej szkoły??

-Już prawie jesteśmy.- Mruknęła do niego i szli dalej w ciszy.

Inna uczennica o blond włosach z miętowymi końcówkami szła spokojnym krokiem do szkoły, słuchając przy tym muzyki. Właśnie włączyła jej się kolejna piosenka- The GazettE- Cassis. Mimowolnie się uśmiechnęła i wsłuchała w głos wokalisty oraz muzykę, a zwłaszcza w gitary. Właśnie miała być solówka lecz wtem jej telefon zawibrował, przez to piosenka została przerwana. Wkurzona wyciągnęła telefon aby sprawdzić kogo ma zabić za przerwanie jej ulubionej piosenki. Widząc kto dzwoni westchnęła i odebrała.

-Kimie przerywarz mi piosenkę w złym momencie.- Ni to na nią warknęła.

-Ups~! Soraski Ryo-chan~! Ale ważna sprawa. Jesteś może niedaleko tej fajnej cukierni, w której pracuje ten przystojniak z kolczykiem w brwi??

-No tak. Wręcz ją widzę. A co?

-To świetnie~! To idź do niej i kup kilka eklerków. A jak będzie ten przystojniak to pozdrów go ode mnie~!

-Hahaha~~! No dobrze, dobrze~! Ale następnym razem dzwoń dwie minuty później. Dzwoń po solówce, a nie przed.

-Okey~! To ja czekam na ciebie u pielęgniarki, więc pospiesz się. Paa~!

-Tak, do zobaczenia~!- Blondynka rozłączyła się z uśmiechem, po czym poszła do tej cukierni. I widząc tego przystojniaka i jego piękny uśmiech od razu jej się humor poprawił.

W innej części miasta brunetka o zielonych oczach szła do szkoły ze smutną miną. I szkoła nie była powodem jej smutku. No może w jednej części była.

-Akina~!- Usłyszała za sobą. Odwróciła się i ujrzała uśmiechniętą blondynkę, która biegła i machała do niej. Już po chwili zmiażdżyła ją w uścisku.

-Tak, tak Mine, ja też się cieszę, że cię widzę ale nie musisz mnie dusić.- Powiedziała szybko, próbując ją od siebie okleić. Mine od razu ją puściła.

-Sorki~! To tak jakoś.- Powiedziała z uśmiechem skruchy, po czym razem ruszyły w dalszą drogę.- Ej~! Coś taka smutna??- Spytała widząc ponurą minę przyjaciółki.

-Heh. Domyśl się.

-Oj Akina~! Szkoła nie jest przecież aż taka zła, a egzaminy nie takie straszne~!

-Nie chodzi mi o egzaminy...

-To co ci?! Wstałaś lewą nogą??

-On.

-On??

-No JEGO już nie ma~!- Jęknęła z bólem.

-Jego..... A~! Masz na myśli Aomine-kun~! Przecież to nie koniec świata, że skończył gimnazjum~! Zawsze możesz go odwiedzić.

-Ta i co mu powiem?? "Cześć Aomine. Wiem, że mnie nie znasz ale czy mogę sobie na ciebie popatrzeć? Nie przejmuj się mną i rób co tam musisz."

-Hahaha~! Chciałabym to zobaczyć~!

-Jak śmiesz się śmiać z mojego bólu?! Ty przynajmniej możesz na spokojnie patrzeć na swojego modela.

-Jak niby? Plus on nie jest mój i ty dobrze o tym wiesz.

-Kasamatsu to twój kuzyn, który chodzi do liceum Kaijo, do którego poszedł twój ukochany. Masz idealną przykrywkę.

-No wiem, wiem ale nie mogę tak cały czas chodzić w odwiedziny do kuzyna, a tak naprawdę gapić się na Kise~! Życie jest niesprawiedliwe.

-Zgadzam się.- Westchnęła Akina.

-A może.... A może wyznamy im swoje uczucia?

-Zgłupiałaś~??!!! To nie jest manga, w której po wyznaniu swoich uczuć zostaniesz dziewczyną swojego ukochanego.

-No dobrze ale nie musisz na mnie krzyczeć~!- Mine zrobiła minę szczeniaczka.

-Przepraszam. Zastanowimy się jak do nich zagadać przy obiedzie, dobrze?

-Uhm~!- Rozpromieniła się Mine.

-A teraz opowiedz jak Kise prezentuje się w nowym mundurku.- Powiedziała Akina z uśmiechem.

-Bosko~!- Mineś rozpromieniła się jeszcze bardziej, o ile to możliwe. I tak przez drogę do szkoły Akina wysłuchiwała paplaniny Mine o Kise, a później Mine słuchała paplaniny Akiny o Aomine. W końcu ona też specjalnie po rozpoczęciu roku poszła do liceum Touou aby zobaczyć jak wygląda w nowym mundurku.

Kimie i Sozo szły na stołówkę w ich ulubiony kącik aby coś zjeść. Miały swoje jedzenie, więc nie musiały stać w długiej kolejce.

-Szkoda, że chłopacy skończyli już gimnazjum. Fajny był widok jak Murasakibara wchodził i każdy go przepuszczał.- Zaśmiała się Sozo.

-No trochę tęskno.

-A nie bardzo??

-Co masz na myśli??

-Mam na myśli chłopaka o czerwonych oczach, dwukolorowych tęczówkach, którego jak się nie mylę jesteś dziewczyną.

-Cii~! Bo jeszcze fanki usłyszą. A co do Akashiego per mojego kochanego chłopaka to odrobinę mi za nim tęskno, bo nie będziemy się codziennie widzieć. Ale tak to dalej jesteśmy ze sobą.

-A reszta?

-Asa mam w domu, bo wiesz doskonale, że Daiki to mój brat. Midorimę i Kuroko na pewno odwiedzę. Z Kise się spotkam, bo już przez telefon było słychać jaki jest podekscytowany nową szkołą. A Mukkuna to zapewne zobaczę dopiero na jakiś zawodach.

-A co twój ukochany braciszek mówił o nowej szkole?

-Mój idiotyczny braciszek mówił, że na razie spoko. Ale na pewno będzie marudził na lekcje.

-A jak treningi?

-Zapewne będzie je olewał, bo "Jedynym, który może mnie pokonać jestem ja sam.". Jak jeszcze raz tak przy mnie powie to oberwie.

-Hahaha~! To widzę, że jesteście bardzo kochanym rodzeństwem~!

-Oczywiście~! Ale lepiej mi powiedz co u moich ulubieńców~!

-No co ma być? Próby i jeszcze raz próby.

-Konkrety Ryo-chan~! Co do szczegółu, czyli jakie buty miał na sobie Ruki, jakiego koloru była opaska Reity, czy Kai się uśmiechał, czy Aoi założył nowy kolczyk i co u Kaczuszki~!

-Myślisz, że ja wszystko wiem?? Białe adidasy, biało-srebrna, tak, tak.

-A co u Uru?

-A co ma być?

-Kobieto~! Masz mi mówić natychmiast co u twojego Boga Seksu i Rozpusty~!

-Po pierwsze nie jest mój~! I nie jest jakimś Bogiem Seksu i Rozpusty~!

-Ale uda ma seksowne.

-Tak.- Uśmiech.

-Ha~! I tu cię mam~! Czyli miał na sobie krótkie spodenki~!

-Oż ty~! No miał. I co z tego?

-Miałaś na czym oko zawiesić.- Kimie szeroko się uśmiechnęła.

-Oj tam, oj tam....- Zarumieniła się Sozo.

-A pogadałaś z nim trochę?

-Nie, nie było kiedy.

-To złap go za rękę, wciągnij do składzika i pieprz się z nim do nieprzytomności.

-Kimie~!!!!- Sozo spaliła buraka.

-No co~?- Niewinny uśmiech.

-Czy ty dzisiaj jadłaś już żelki?

-Nie, skończyły mi się wczoraj.

-To cię mocno trzyma. Boże~! O czym ty myślisz~?!

-O tym, czy seks w składziku może być podniecający.

-Zaczynam się ciebie bać.

-No ale zrozum~! Jak Akaś będzie miał chcicę po treningu to jedyne miejsce aby to zrobić to składzik~! Ale w nim nie zawsze ładnie pachnie.

-To zróbcie to pod prysznicem. Plus przypomnę ci, że jeszcze tego nie robiliście i jak już to róbcie to w wygodnym miejscu.

-Wiesz z doświadczenia?

-Tak. Nie~~!! Niby z kim miałabym to zrobić??

-No może po jakieś imprezie Uru wpełz ci do łóżka.

-Kimie odstaw żelki, bo masz masakryczne pomysły.

-Nie-e~! I moje pomysły są Genialne~!

-Albo wiesz co?! Jednak jedz te żelki. Przynajmniej nudno nie jest.- Uśmiechnęła się szeroko.

-Widzisz jakie z tego korzyści~! Za to dajesz mi swojego batonika.

-Wredziol~!- Sozo pokazała jej język i dała tego batonika. Miała dwa, więc mogła się podzielić. Plus wiedziała, że Kimie ma pocky, więc coś za coś.

W innej części stołówki Akina i Mine również jadły obiad.

-I masz jakiś pomysł aby do nich zagadać?- Zapytała Mine, pijąc soczek.

-Niezbyt. Ogółem to podejść nie trudno ale co powiedzieć już tak.

-No tak. Jeszcze palniesz coś o koszu i pomyślą, że fanki.

-Jesteśmy ich fankami ale wiesz jak oni je traktują. Po prostu możesz sobie wzdychać. A ja już nie chcę wzdychać~! Więc jak zagadać??

-Hahaha~!

-I z czego się śmiejesz??

-Ekhm~! ..... "Hej Aomine, mam pytanie. Czy moje piersi ci się podobają?". Hihihi~!

-Matko, Mineś~! Ja bym się spaliła ze wstydu~! I zapewne nawet bym tego nie powiedziała.

-I tak by nie wziął cię na poważnie. Ale nie martw się, coś się wymyśli.

-A może tak na niego wpaść??

-A jak cię nie złapie?

-No tak.

-Plus musi być wtedy sam.

-Jest większe prawdopodobieństwo, że Aomine będzie sam niż u Kise.

-Oj cicho bądź.

-Idziesz dzisiaj odwiedzić Kasamatsu??

-Nie, dzisiaj nie~! Poczekam kilka treningów. Wiesz, żeby było o czym pogadać.- Mine uśmiechnęła się promiennie.

-Wredna jesteś~! Ja nie mogę popatrzeć jak trenuje.

-O ile trenuje.

-Taa. No nic. Idziesz dzisiaj ze mną do Taigi?

-Czemu nie. A nie raczej do Junpeia??

-Brata widzę na codzień, a Taiga był w Ameryce. Plus słyszałam, że Kuroko poszedł do Seirin, więc warto to sprawdzić.

-Oj Akina~! No dobrze~! Tylko lepiej nie mówmy o Pokoleniu Cudów.

-Spoko. To kończmy szybko i na lekcje.

-Spieszy ci się na matematykę?

-Nie ale lepiej się nie spóźnić.- Akina uśmiechnęła się, po czym ugryzła kanapkę. Mineś zaś przeglądała nowy magazyn z modelem. Musiała wszystko dokładnie obejrzeć zanim Akinei nie weźmie się na żarty i nie dorysuje Kise wąsów. Gdy zabrzmiał dzwonek popędziły na lekcje. W końcu spóźnialscy są pytani, a tego obie nie chciały.