Gdzie jest Kimie?!

Ohayo~! ^w^ 

Ja, Kimie Kikui, przybywam ze zmianą nazwy jak i nowym wizerunkiem bloga~! :D

Podoba się?? O.o *-* 

Jak już ogarnęłam, to wchodząc na starą nazwę wyświetli Wam się, że blog nie istnieje :p Dlatego też pod nowym nagłówkiem jest napisana stara nazwa ;) Ale jak chcecie być na bieżąco to wystarczy po prostu obserwować bloga, jak i mój profil na G+ i fanpage'a ^^ 

Informacyjnie:

-Nadal poszukuję bety :D (Można śmiało się zgłaszać ^^)

-Kolejny post pojawi się 14 lutego ^^

-Przypominam o ankiecie ;) 

-Można zamawiać one-shoty (SPAM)

A dzisiaj taka miniaturka, napisana pod wpływem chwili aby ten post nie był nudny :p 

Więc już nie przedłużam i czekam na Wasze opinie ^w^

Miłego wieczoru~! <3

#Kimie

EDIT: Mogą być na razie małe problemy z postami. Proszę o trochę cierpliwości. -.-

-Mmmm.....Aominecchi.- Mruknął Kise w usta Aomine, przysuwając się do niego bardziej.Aomine całował go po szyi, pieszcząc ich obu. Po chwili podniósł nieco Kise i chciał wejść w niego lecz wtem Eren wpadł do ich pokoju.
-Aomine-san~!- Krzyknął. Widząc jednak, co ten robi z Kise złapał buraka. Szybko się odwrócił do niech tyłem, zasłaniając oczy.- P-Przepraszam~!- Krzyknął.
-Czego?!- Warknął Aomine niezadowolony z faktu, iż mu się przerywa. Kise zaś przytulił się do niego aby się nieco zasłonić.
-M-Macie przyjść do salonu.- Wyjąkał Eren.
-Po co?!- Warknął Aomine.
-Bo Kimie zniknęła.- Powiedział Eren, a Aomine i Kise spojrzeli na siebie zdziwieni.
-Jak to zniknęła? Na pewno gdzieś jest.
-Szukamy już od godziny i nic. Przeszukaliśmy już cały pałac. Macie nam pomóc.- Mruknął Eren.
Aomine zmarszczył brwi w zastanowieniu.
-Dobra, za chwilę będziemy.- Mruknął. Eren przytaknął tylko i ulotnił się jak najszybciej z pokoju.
-To dziwne, co nie?! Kimie przecież nie poszłaby nigdzie bez słowa.- Mruknął Kise.
-Dlatego musimy iść sprawdzić dokładnie o co chodzi. Heh~! Niestety musimy to przełożyć.- Aomine cmoknął Kise w policzek i odsunął go od siebie, sięgając po bokserki i spodnie.
-Poczekaj na mnie, okey?- Kise szybko pognał do łazienki. Musiał się ochłodzić.
-Tylko się pospiesz~!- Krzyknął za nim Aomine. Ubrał się i westchnął głośno, czując lekki niepokój. Zastanawiał się gdzie mogła pójść jego siostra.


Pięć minut później weszli do salonu, gdzie zastali kilka osób w tym Akashiego.
-Na serio jej nie ma?- Spytał Aomine, patrząc na wszystkich.
-Cały pałac został przeszukany ale reszta poszła jeszcze raz sprawdzić. Część poszła już sprawdzać na zewnątrz.- Powiedział spokojnie Kuroko.
-A dzwoniliście do niej?
-Nie wzięła telefonu.- Mruknął Akashi. Widać było, że jest zmartwiony.
-Izaya nie wiesz, gdzie jest Kimie?- Spytał Aomine widząc Izayę, siedzącego na kanapie.
-Nie, nie wiem. Jak na razie wiem, że nie wyszła poza granice Królestwa ale nie wiem jeszcze, czy wyszła z domu czy nie.- Mruknął, dalej klikając coś na laptopie oraz telefonie.
-Tak w ogóle to dlaczego dopiero po godzinie się o tym dowiaduje?- Aomine spojrzał na nich nieco wkurzony.
-Bo myśleliśmy, że to nic poważnego i Kimie szybko się znajdzie.- Powiedział Nijimura.
-Oddział kruków przybył~! Zgłaszamy iż Kimie nie ma w pałacu.- Powiedział Nishinoya, padając na dywan.
-Nie musieliście biegać.- Powiedział Kuroko, podając im wodę.
-Nie biegaliśmy. Jednak jest gdzie szukać.- Westchnął Suga.
-Oddział sów przybył~!- Krzyknął Bokuto wchodząc z impetem do salonu.
-Bokuto-san proszę, uspokój się.- Mruknął Akaashi.- Nie znaleźliśmy Kimie na północnej części.- powiedział, podając mapę Akashiemu z zaznaczonymi miejscami.
-To czekamy na resztę. I może Izaya coś znajdzie.- Powiedział Akashi.- Odpocznijcie i czekajcie w salonie. Jak reszta wróci i dalej nie będzie skutków to wtedy pomyślimy.
-Hai~!- Krzyknęli wszyscy razem.
-Daiki jak znasz jakieś specjalne miejsca, gdzie może być Kimie to idź tam.
-Dobra.- Aomine od razu poszedł ubrać kurtkę i buty i wybiegł z pałacu.
-Kilka osób może jeszcze raz sprawdzić ogród.- Od razu zgłosił się Hinata, Kageyama, Bokuto, Kagami, Himuro i Haizaki.- Dobra, idźcie. Reszta już zostaje.- Mruknął, po czym usiadł obok Izayi i pomógł mu szukać Kimie.


Po dwóch godzinach wszyscy siedzieli w salonie, a po Kimie nie było śladu.
-Może ktoś ją porwał?- Spytał się Takao.
-To chyba dzwoniliby już w sprawie okupu.- Mruknął Midorima.
-Nie utopiła się, co nie?- Kagami spojrzał na Haru.
-Nie, sprawdziliśmy plażę i nawet nurkowaliśmy. Jestem też pewien, że Kimie nie popełniłaby samobójstwa.- Powiedział spokojnie.
-Odeszła od nas~?!- Pisnął przerażony Kise.
-Ta, i zostawiłaby całe Królestwo. To niemożliwe.- Fuknął na niego Aomine.
-To gdzie ona jest?- Padło pytanie, po którym nastała cisza. Każdy zastanawiał się nad zaistniałą sytuacją. Wtem....
-He? A co wy tu wszyscy robicie? Nie zwoływałam zebrania.- Kimie weszła do salonu, patrząc na nich zaskoczona. Oni też tak na nią patrzeli.
-Kimie~!- Kilka osób od razu zerwało się z miejsca i się w nią wtuliło.
-Hej, HEJ~! Dobra, już dobra. Dusicie mnie~!- Kimie wyrwała się jakoś z ich uścisku.- Przecież to ja, o co Wam chodzi?
-Gdzie byłaś?- Spytał się Akashi, podchodząc do niej i całując ją w policzek.
-W moim tajnym pokoju.- Powiedziała najnormalniej w świecie.
-W tajnym pokoju? I dlaczego nic nie powiedziałaś? Szukamy cię od trzech godzin~!- Jęknął Aomine.
-Zostawiłam wiadomość na biurku w pokoju. I chwila.... Szukaliście mnie?
-Nie było żadnej wiadomości.- Mruknął Akashi.
-Była. Napisałam "Idę do mojego pokoju, nie przeszkadzać. PS. Sei-chan powiedz Mukkunowi  aby upiekł jakieś ciasto na podwieczorek. Kimie. <3". Kartka w kratkę, napisane piórem. To niemożliwe, że nie widziałeś.- Uparła się Kimie.
-Eeee....- Usłyszeli wtem Furihate.
-Co?- Mruknął Akashi.
-Bo ja pomagałem w sprzątaniu i jak wszedłem do waszego pokoju to było dość duszno i pomyślałem, że je nieco wywietrzę, więc otworzyłem okno. Ale przeciąg się zrobił i trochę kartek spadło na podłogę. Zamknąłem okno, kartki podniosłem i zostawiłem na stole ale śmieci wziąłem. Najwyraźniej kartka musiała tam wpaść.- Wyjaśnił nieśmiało Furihata. Kimie zaśmiała się z tej sytuacji.
-Nie szkodzi. Miło mi, że się o mnie martwiliście.- Kimie uśmiechnęła się szeroko.
-Byłoby łatwiej, gdybyś nie miała jakiegoś tajnego pokoju. Co ty niby tam robiłaś?- Fuknął Aomine.
-Królewskie sprawy~! Bloga ogarniałam i w ogóle. Właśnie, co powiecie na imprezę?
-Tak~!- Krzyknął od razu Nijimura.
-Trochę zmieniłam, więc mała impreza nie zaszkodzi. Plus w sumie już kilka osób zaprosiłam, więc i tak impreza będzie. To co? Przygotujecie szybko salę i przekąski?- Kimie spojrzała na nich z uśmiechem.
-Już się robi~!- Nijimura aż zasalutował, po czym pognał do kuchni.
-Kto nam pomoże w kuchni?- Spytał Kagami, widząc jak Haruka i Murasakibara wstają.
-Eren, Midorima, Reo, Shizuo, Izetsuki, Makoto, Rei, Asahi, Lev. Za mną.- Zarządził Levi, idąc w stronę sali balowej. Wybrany osoby bez protestów ruszyły za nim. Kilka osób poszło pomóc w kuchni, a reszta poszła się ogarnąć.

Akashi patrzył na Kimie, która siedziała przy swoim biurku i zapisywała coś w swoim notatniku.
-Coś chciałeś Sei-chan?- Spytała, czując spojrzenie swojego męża na sobie.
-Powiesz mi w końcu gdzie znajduje się ten pokój?- Spytał od razu.
-Nie.
-Dlaczego?
-Bo będziesz mi przeszkadzał.
-A jak coś ci się stanie? Nie będę wiedział gdzie cię szukać.
-To spytasz się Izayi.
-Dlaczego on wie, a ja nie?
-On wie, bo jest Informatorem. A ty nie wiesz, bo jesteś moim przystojnym mężem i być mnie dekoncentrował. Plus i tak rzadko tam chodzę i częściej siedzę z tobą.
-Jednak jako twój mąż powinienem wiedzieć.- Uparł się Akashi.
-Sei-chan~-!- Kimie odłożyła notes i długopis. Wstała i podeszła do Akashiego, przytulając się do niego.- Nie masz się o co obawiać. Może później ci powiem, gdzie jest ten pokój. A teraz się przebierz i idziemy się bawić.- Cmoknęła go w usta, po czym ruszyła do biurka
-No dobrze. A nie pomożesz mi w wyborze.- Akashi z lekkim uśmiechem zaczął zdejmować kimono. Kimie uśmiechnęła się i podeszła do niego.
-Skoro potrzebujesz mojej pomocy. W sumie i ja muszę się przebrać.- Wzięła go za rękę i ruszyła do garderoby.- Tylko musimy się pospieszyć, bo jeszcze zrobią kolejną akcję poszukiwawczą.- Kimie zaśmiała się.
-Teraz wiedzą, że jesteś ze mną, więc chyba tak bardzo się nie przejmą naszym spóźnieniem.
-Chociaż z drugiej strony to musimy się pospieszyć, bo chce coś wszystkim pokazać. Okey?- Kimie ściągnęła z siebie sweterek, biorą się za kimona Akashiego.
-Postaram się.- Akashi pomógł jej, rozpinając jej spodnie.

Godzinę później Kimie wraz z Akashim i Nijimurą stali przy drzwiach.
-Ohayo~!- Krzyknęła Kimie, widząc wchodzących gości.- Witam w Tęczowym Królestwie~!- Uśmiechnęła się szeroko, poprawiając swoją koronę.- Rozgośćcie się i bawicie dobrze~!