Amnezja- Rozdział 4

Ohayo~! ^.^

Przybyłam z kolejnym rozdziałem Amnezji~!:3 

Przepraszam za tak długi czas oczekiwania- miesiąc -.-

Ale zabrałam się dzisiaj i skończyłam~! ^-^

Byłby wcześniej lecz brzuch mnie bolał =.= 

Co do informacji to żadnych nie mam :p Dużo pomysłów jest ale mało chcęci xp

Obiecuję poprawę, a teraz zapraszam do czytania ^-^

#Kimie

Dalsza część dnia minęła w ciszy. Pograliśmy jeszcze trochę, po czym Akashi powiedział, że chce odpocząć. Także udaliśmy się do swoich pokoi. Wziąłem prysznic, po czym położyłem się na kanapie nie wiedząc co robić. Sięgnąłem po telefon, którego od przyjazdu tutaj jakoś nie używałem. Widząc 78 SMSów wręcz się przeżegnałem. Nudzi im się czy co?! Trzy SMSy od Satsu, dwa od Tetsu, sześć od Kise, jeden od Murasakibary, a reszta od Midorimy.

Od: Fioletowy Potwór

Do: Aomine

Temat: ….

Treść: Zaopiekuj się dobrze Aka-chinem Mine-chin.

Nawet miły ten SMS...

Od: Tetsu

Do: Aomine

Temat: Nie leń się Aomine-kun

Treść: Działaj albo pokaże wszystkim co robiłeś w szatni po jednym z treningów -.-

Co za wstrętny....!!! Schował się czy co?! Uh! Ja mu pokarzę na treningu...

Od: Satsu

Do: Aomine

Temat: Dai-chan bądź miły~!

Treść: I nie zachowuj się jak nieczuły dupek. I nie czytaj tych ohydztw u Akashiego. I rób wszystko co ci każe. I ogółem zachowuj się kulturalnie- o ile znasz to słowo =.= I przypominaj Akashiemu jak najwięcej. On jest nam bardzo potrzebny, pamiętaj to.

A ta tyko papla niepotrzebne rzeczy. I jak śmiała nazwać mnie dupkiem?! Plus nazwać moje ukochane gazetki ohydztwami?! Nosz foch z przytupem i niech lepiej się do mnie nie odzywa.

Od: Blond ciota

Do: Aomine

Temat: Aominecchi~! ^.^

Treść: Opiekuj się dobrze Akashicchim~! :3 Nie pokazuj mu żadnych świństw~! >.< Pamiętaj, że ma być taki jak wcześniej~! ^w^ Mimo iż mnie to trochę przeraża... (=_=) Trzymam za ciebie kciuki Aominecchi~! (o.-)

Co za tchórz~! Cieszy się, że mi się trafiła opieka nad Akashim. Jakby on miał tu być to trząsłby się jak osika.

Od: Glon

Do: Aomine

Temat: Co robiłeś z Akashim?

Treść: Przypomniał coś sobie? Co mu mówiłeś? Bolało go coś? Opiekujesz się nim dobrze? Dlaczego nie odpisujesz?!!

Ale on dociekliwy~! I nerwowy. I totalnie wkurzający. Najpierw każe mi się opiekować Akashim, a teraz pisze mnóstwo SMSów, bo nie wie co się dzieje. Trza było samemu się za to wziąć, a nie zganiać na niczego winnych. Tak, czuję się poszkodowany. Bo co jak oberwę nożyczkami? Dobra, zaprzestaję o tym myśleć, bo wyjdzie mi moja godzina śmierci. Odpisałem Glonowi, że wszystko w porządku i, że ma przestać pisać do mnie, bo go jeszcze zablokuje. Akurat, gdy wysłałem SMSa przyszedł Akashi mówiąc, że pora kolacji. Także grzecznie zszedłem na dół. Akashi wyglądał na zamyślonego, więc nie poruszałem rozmowy. Zjedliśmy posiłek w ciszy, po czym udaliśmy się do siebie. Pooglądałem sobie nieco telewizję uśmiechając się na widok zacnie obdarzonej pogodynki, po czym położyłem się. Podusia była tak fajnie mięciutka i chłodnawa, że migiem zasnąłem.

Miałem bardzo milutki i fajniutki sen- z pogodynką w roli głównej- lecz ponownie ktoś postanowił mi go przerwać szturchaniem mojej zacnej osoby.

-Mhhmm.... Co jest?- Obróciłem głowę na lewą stronę. Akashi siedział sobie na łóżku- ponownie w piżamie- i przyglądał mi się z lekkim niezadowoleniem.

-Pora wstawać.- Powiedział spokojnie.

-Która godzina?- Jęknąłem niezadowolony, obracając się na plecy.

-Ósma.- Że co?! Jest tak wcześnie?!

-Akashi. Jest niedziela i nie ma potrzeby wstawać tak wcześnie. Więc idź jeszcze spać i przyjdź za minimum dwie godziny.- Powiedziałem sennie, przymykając oczy. Nie słysząc jego reakcji ani jego ruchów otworzyłem oczy. Akashi siedział z szeroko otwartymi oczami. Wyglądał jakby był w szoku.- Stało się coś?!- Teraz to ja byłem przerażony. Przypomniał coś sobie czy co?!

-I tak i nie. Po prostu nie wiem co zrobić. Z jednej strony czuję, że powinienem ci nie pozwolić dalej spać i zwalić cię z łóżka. A z drugiej chcę ci na to pozwolić. Nie wiem co zrobić.- Powiedział robiąc na końcu smutną minę. A ja siedziałem jak kołek, nie wiedząc co robić. Dlaczego on musi mieć takie niezdecydowanie rano?! Westchnąłem i spojrzałem na niego.

-Akashi. Prawidłowo powinieneś się nie zgodzić i zrzucić mnie z łóżka. Miło jednak, że chcesz pozwolić mi dalej spać. Ja za ciebie nie zdecyduje to musi być twoja decyzja. Jednak naprawdę chce mi się spać.- Uśmiechnąłem się krzywo. Akashi przytaknął i zastanowił się chwilę.

-Dobrze. Więc decyduje, że możesz sobie jeszcze pospać. Ale tylko godzinę. Nie będę na ciebie dłużej czekał.-Powiedział i nawet pokiwał głową potwierdzająco.

-To też się zdrzemnij. Sen dobrze robi.- Słyszałem to już wiele razy od Kise, który mówił mi to za każdym razem, gdy ziewałem.

-Chyba nie potrafię.- Stwierdził nieco smutny.

-Spróbuj. Połóż się, zrelaksuj i zdrzemnij.- Powiedziawszy to ułożyłem się wygodnie na łóżku. Po chwili poczułem ruch obok siebie. Spojrzałem w prawo i omal co zawału nie dostałem! Akashi jak gdyby nigdy nic położył się obok, wtulając się w poduszkę. I tu miałem batalię- wyprosić go czy nic nie mówić. W końcu to jego dom i może spać gdzie chce. Z drugiej to chyba nie ładnie wchodzić gościowi do łóżka. Moja batalia zakończyła się, gdy Akashi przytulił się do mojej ręki. Przy czym wyglądał słodko. Tak spokojnie i CO JA DO CHOLERY MÓWIĘ??!!! Wdech- wydech, wdech- wydech. Ułożyłem się wygodnie i wdychając miły zapach wanilii i malin zasnąłem.

Po godzinie obudził nas lokaj. Znaczy Akashiego obudził, a ten obudził mnie. Nieco niechętnie wstałem, gdyż po pierwsze dalej byłem śpiący, a po drugie ręka mi zdrętwiała. Akashi jednak nie podziękował za użyczenie sobie mojej ręki i tak po prostu wyszedł. Ogarnąłem się, po czym zszedłem na dół. Tak, drogę do kuchni opanowałem. Tylko muszę być wtedy skupiony aby się nie zgubić. Dzisiaj na śniadanie były płatki. Tak zarządził Akashi, gdy powiedziałem mu, że to najczęściej rano jem. Także po zjedzeniu płatków czekoladowych i wypiciu soku udaliśmy się na boisko. Akashi był o wiele lepszy niż wczoraj, gdyż udało mu się zabrać mi piłkę aż 8 razy. Widać treningów nie da się zapomnieć. Po tym siedzieliśmy w ogrodzie i nic nie robiliśmy. Akashi marudził na ten stan rzeczy ale po powiedzeniu, że lekcje mamy zrobione i jesteśmy po grze zamilkł. Przyniósł sobie jakąś książkę i czytał, a ja leżałem i ucinałem sobie drzemkę. Piękne popołudnie, doprawdy.

Następnego dnia już niestety musieliśmy udać się do szkoły. I oczywiście o spóźnieniu nie było mowy. Także pobudka, ubranie mundurka, śniadanie, zapakowanie książek i drugiego śniadania, po czym wyjście. Akashi miał dzisiaj dobry humor, gdyż uśmiechał się lekko. Gdy doszliśmy do szkoły zauważyłem resztę tęczy przy bramie.

-Witaj Akashi-kun, Aomine-kun.- Przywitał się Tetsu, którego oczywiście nie zauważyłem.

-Ohayo Aka-chin, Mine-chin~.- Powiedział Murasakibara wcinając już batony.

-Witaj Akashicchi~! Witaj Aominecchi~!- Powiedział wesoło Kise, szczerząc się jak mysz do sera. Bierze jakieś witaminki na szczęście czy co?! Nieważne. Midorima przywitał się skinieniem głowy, patrząc na mnie groźnie. Oho~! Coś sobie przeskrobałem.

-Witaj Tetsuya, Atsushi, Ryouta i Shintarou.- Przywitał się Kapitan z uśmiechem. Na serio zaczynam się do tego przyzwyczajać. Po jakże miłym przywitaniu ruszyliśmy na lekcje, bo gdzież by indziej. Może na trening ale te poranne jak na razie są odwołane.

Na przerwie obiadowej zamiast iść normalnie sobie zjeść zostałem zaciągnięty z powrotem do sali przez Midorimę.

-Czego?- Warknąłem.

-Dlaczego nie odpowiedziałeś na moje SMSy?- Warknął, zakładając ręce na piersi.

-Przecież opisałem.

-Czy ty myślisz, że zdanie „Wszystko w porządku.” wystarczy? Prosiłem cię o szczegóły.- Spojrzał na mnie groźnie.

-Myślisz, że miałem czas aby odpisywać na tyle SMSów?! Sory ale nie. Plus nie muszę ci się wyspowiadać.- Księdzem przecież nie jest. No i nie mówił, że mam pisać mu jakieś raporty.

-No dobrze. Powiedz mi chociaż czy coś sobie przypomniał.- Midorima złagodniał nieco, co było dziwne. Pewnie boi się, że jak mnie wkurzy to przestanę niańczyć Akashiego. Ale to zabawne~!

-Nic konkretnego. Przypomniał sobie, że nie lubię warzyw, że mam u niego korepetycje i, że jak nie chcę wstać to powinien mnie zwalić z łóżka. Co do treningów to wie, że powinny być i nawet dobrze mu idzie granie. Ale to wciąż nie jest to samo.- Odpowiedziałem grzecznie. Midorima chciał się o coś zapytać lecz drzwi do sali się otworzyły i wszedł Akashi.

-Daiki, Shintarou. Dlaczego nie jesteście na obiedzie?- Zapytał spokojnie. A wcześniej to by już na nas warczał.

-Midorima chciał się mnie o coś poradzić. Ale to nieważne. Chodźmy.- Uśmiechnąłem się lekko, podchodząc do Akashiego. Midorima nic nie powiedział tylko ruszył za nami. Nie powiem ale poprawił mi się humor. Glon nie może na mnie krzyczeć, bo opiekuję się Akashim. A Akashi jest teraz bardzo dla mnie milutki. Ach, trzeba nasycić się tym stanem.