Boy or Girl- Rozdział 2

Dobry -.-

Sorki, że bez entuzjazmu ale jestem zmęczona i jedyne o czym myślę to mięciutkie łóżko :p

Totalnie nic wam nie powiem, gdyż po prostu nie mam sił -.-

Królowa idzie na odpoczynek ale wróci prawdopodobnie w czwartek/piątek, prawdopodobnie z rozdziałem BwM ^^ Możliwe, że jak będzie dobrze to i jutro ale o tym później xp Po prostu mam małą niespodziankę :3 

Nie przedłużając zapraszam na kolejny rozdział BoG ^^

Dobranoc i miłego dnia :*

#Kimie

Następnego dnia byłem ciągle zamyślony. Rano omal się nie poparzyłem herbatą i nie spkowałbym sobie drugiego śniadania. Jeszcze prawie spóźniłem się na lekcje. Chociaż i tak nic z nich nie pamiętam. Cały czas myślałem o zaistniałej sytuacji. Nie wiem jakim cudem Aomine stał się kobietą. Miałem kilka argumentów- w tym jakąś klątwę- ale jest to tak głupie, że odrzuciłem wszystkie głupie myśli. Jednak najbardziej dręczyła mnie myśl, że Aomine mnie nie pamięta. Znaczy nie pamięta, że jesteśmy parą. Z jednej strony było mi smutno z tego powodu, jednak z drugiej strony nadal nie mogę się do niej przyzwyczaić. Wprawdzie ładna jest i ma te same cechy charakteru jednak zakochałem się w tym palancie. Jeśli jednak Aomine ma pozostać w takiej wersji to spróbuje. Jednak nie wiem, czy Ao zakocha się we mnie. Co jeśli nie?! I te myśli krążyły mi od rana. Przez co na treningu byłem kompletnie beznadziejny. Nie trafiałem piłka do kosza, raz wpadłem na Hyugę i oberwałem piłką od Tetsu. Riko na mnie najpierw nawrzeszczała, a później pozwoliła odpocząć. W końcu dość mocno oberwałą tą piłką, bo wiadomo jakie są podania Tetsu.

-Dobrze się czujesz?- Zapytał Kuroko. Siedzieliśmy na zewnątrz, no znaczy ja leżałem. Może i dostałem w klatę jednak Kuroko się zmartwił i kazał mi leżeć i spokojnie oddychać.

-Taa. Jest dobrze.- Mruknąłem leniwie.

-Mówisz o wypadku czy ogólnie?- Spojrzał na mnie. Przez chwilę czułem się, jakby czytał mi w myślach.

-No ogólnie to nie jest najlepiej. Sam dobrze o tym wiesz.- Westchnąłem ciężko i usiadłem.

-Myślenie o tym nic ci nie da. Trzeba poczekać.- Poklepał mnie po plecach. Kuroko zamienia się w jakiegoś psychologa czy co?! Mimo, że ma rację ja nadal nie mogę przestać o nim, znaczy o niej myśleć.

-Postaram się. A teraz chodź, bo ominie nas trenign.- Powiedziałem wstając. Kuroko tylko przytaknął, wstał i razem poszlismy na salę.

Trening nie trwał długo, gdyż Riko miała kilka kandydatów na trenera. Najwidoczniej przez to była tak wkurza. Wyszliśmy więc szybko aby jeszcze nie zmieniła zdania. Ja z Kuroko poszliśmy do Maji Burgera. W drodze spotkaliśmy Ao. Miała na sobie luźną bluzkę i spódniczkę oraz adidasy. I w takim zestawie wyglądała naprawdę ślicznie. Chciałem ją jakoś ominąć lecz okazało się, że idziemy w to samo miejsce. Ao zauważyła mnie dopiero, gdy otworzyłem przed dnią drzwi. Spojrzała na mnie zaskoczona.

-No, no, no~! Nie wiedziałam, że z ciebie taki dżentelmen.- Powiedziała ze złośliwym uśmieszkiem. Prychnąłem lecz nic nie powiedziałem, wchodząc za nią. Zamówiła jako pierwsza. Na początku dziwiłem się, że tak mało. Po chwili miałem ochotę się walnąć. Przecież teraz jest dziewczyną i nie je tyle co facet! Gdy odeszła do stolika zamówiłem sobie hamburgery i przysiadłem się do niej.

-Przysiadasz się tak bez pytania?- Zapytała z chytrym uśmieszkiem.

-Przysiadamy Aomine.- Powiedział Kuroko, który nie wiem kiedy usidał obok mnie. I ja i Ao zakrztusiliśmy się jedzeniem.

-Tetsu odzywaj się, gdy nie mam nic w ustach.- Ao spojrzała na niego wściekle.

-Usiadłem tu jeszcze przed tobą.- Powiedział spokojnie znad swojego shake'a. Ao patrzała na niego chwilę.

-Nie było tematu.- Mruknęła, po czym ugryzła hamburgera. I po tym zapadła cisza. Każdy jadł i rozmyślał o swoich sprawach. Ao patrzała na tackę, ja na Ao, a Kuroko na mnie. Po prostu stolik pełen życia.

-Jak stanowisko?- Zapytał Tetsu, przerywając w końcu tą ciszę.

-A jak ma być?! Mówię temu idiocie, że nie chcę być wicekapitanem, a ten nic sobie z tego nie robi i każe mi ćwiczyć. Mi~! Rozumiesz~?! Aż dziw, że się nie pobiliśmy czy coś.- Westchnęła ciężko, po czym zjadła trochę frytek.

-Co u Momoi?- Ciągnął dalej Kuroko.

-A nie spotkaliście się ostatnio?! Bo ja jej to ostatnio rzadko słucham, bo mówi mi o tym jak się cieszy, że jestem wicekapitanem. Plus okres ma, więc ja milczę aby nie wkurzyć jej jeszcze bardziej.- Powiedziała, opierając głowę na ręce. Było widać, że jest zmęczona.- A jak wam idą trening? Kagami kiedyś ze mną wygrasz?- Zapytała z rozbawieniem.

-Phi! Już raz z tobą wygrałem.- Spojrzałem na nią z uśmieszkiem.

-Raz i to fartem. Plus to było drużynowo, a w one on one sobie nie radzisz.- Wyszczeżyła się, a ja prychnąłem wściekły.- O~! Tygrysek się denerwuje~!- Zaśmiała się, a ja spojrzałem na nią zszokowany. W końcu Aomine często tak do mnie mówił zwłaszcza, gdy chciałem go odepchnąć, gdy się do mnie dobierał. Jednak zanim zostaliśmy parą też tak do mnie mówił aby mnie zdenerwować.

-A zamknij się.- Warknąłem, gryząc hamburgera. Tylko mnie denerwuje.

-I widzisz?! Znowu wygrałem~! Ale tym razem ci odpuszę, bo już się najadłam.- Wstała, biorąc torbę.- Bajo.- Powiedziała z uśmiechem, po czym wyszła. A ja miałem ochotę walnąć się mocno w głowę, za swoją głupotę. Miałem ją w sobie rozkochać, a się denerwuje. Chociaż na Aomine też się denerwowałem, a zostaliśmy parą. Westchnąłem głośno. Aż mi sie jeść odechciało. Zjadłem jednak te ostatnie 3 hamburgery, po czym mruknąłem coś na Tetsu. Aż zapomniałem, że siedzi obok mnie. Na szczęście się nie odzywał. Pewnie teraz powiedziałbym jaki to ja głupi. A może sam się zastanawia nad tą sytuacją? Nie ważne. Wróciłem do domu w kiepskim humorze i jedyną pozytywną rzeczą było to, że Aomine normalnie ze mną rozmawia.

Kolejnego dnia już nie byłem tak zamyślony i skołowany. To chyba po spotkaniu Aomine. Dzień jak co dzień, czyli lekcje, kartkówka- na moje szczęście z angielskiego, po czym trening i bardzo zdenerwowana albo raczej załamana Riko. Najwidoczniej test na nowego trenera nie poszedł najlepiej. Nie pytałem się aby nie dostać jakiś dodatkowych okrążeń. Trening szedł dobrze lecz został on przerwany, przez "gościa".

-Ohayo Kurokocchi~!- Wykrzyknął wesoło Kise, wręcz podbiegając do niebieskowłosego.

-Witaj Kise-kun.- Powiedział spokojnie Kuroko.- Co ty tutaj robisz?

-Przyszedłem w odwiedziny~! Cieszysz się~?- Zapytał Kise, szczerząc się jak mysz do sera.

-Nie, bo przeszkadzasz w treningu.- Odpowiedział prosto z mostu, przez co blondyn się nieco załamał.

-Yo, Kagami~!- Usłyszałem. Spojrzałem na drzwi, przez które weszła Ao.- Potrenowałeś na tyle aby miała nieco więcej rozrywki niż zazwyczaj?- Zapytała z uśmiechem. Wtem ujrzała Kise.- O, bond ciota tu jest.- Powiedziała z ironią. Kise stał zaś jak kołek i wpatrywał się zszokowany w granatowowłosą.

-Aominecchi~?- Zapytał niepewnie.

-Ta?- Ao spojrzała na niego znudzona. Kise chwilę się w nią wpatrywał, po czym krzyknął, jakby zobaczył ducha.

-To jest Aominechi~?!! Ale to jest kobieta~!- Powiedział spanikowany.

-No to co? Masz z tym jakiś problem Kise?! A w ogóle nie przyszłam do ciebie tylko do tego mutanta aby wygrać i mieć darmowe żarcie.- Uśmiechnęła się do mnie promiennie. A co to ja? Bank żywności?!

-To zagraj ze mną~!- Krzyknął Kise.

-He? Z tobą? Z tobą nie mam frajdy. Zawsze przegrywasz, a po tym focha strzelasz i chcesz jeszcze raz.- Mruknęła niby nezadowolona.- Jednak skoro tak bardzo chcesz mi postawić obiad to może być. Nie kupisz sobie wtedy błyszczyka.- Pokazała mu język, po czym zdjęła bluzę i odłożyła ją na ławkę razem z torbą. I tak zaczął się krótki mecz, który jak wiadomo wygrała Ao. Kise stał z otwartą buzią i tępo patrzył się kosz.

-No. Ruszaj się blondynko, bo głodna jestem.- Uśmiechnęła się do niego, po czym wzięła swoje rzeczy i wyszła.

-Jak....to .....możliwe.- Wymamrotał Kise.

-Sami nie wiemy.- Powiedział Kuroko, próbując ocucić modela. Trening właściwie się skończył, więc wszyscy poszli coś zjeść. Kise przez cały czas wpatrywał się w Ao, przez co miałem ochotę go walnąć. Wiem, że to z niedowierzania no ale ile można?!! Podczas jedzenia Kise wypytywał się Ao o wszystko co możliwe. Po prostu jadaczka mu sie nie zamykała. Gdy Ao wyszła- miała dość paplania Kise, to blondyn zaczą wywód o tym, jaki to Aomine jest wspaniały nawet jako kobieta i- uwaga- że jest uroczy. Na dodatek moja drużyna przyznała mu rację! Precz od niej! Znaczy niego! Znaczy.... po prostu won. Jego wywód przerwał telefon, po którym sobie poszedł chyba na jakąś sesje. I dobrze, bo jeszcze minuta i bym go walną. W nieco kiepskim humorze- bo nie zagrałem z Ao i przez słowa Kise, wróciłem do siebie. Chciałem nawet do niej zadzwonić, jednak zrezygnowałem z tego pomysłu. Bo po co? Włączyłem sobie jakiś film i siedziałem do późna oglądając go i próbując nie myśleć.

Ao nie pokazała się od czterech dni. Nieco mnie to martwiło, jednak Kuroko uspokoił mnie mówiąc, że pewnie jest zajęta treningami. Prawda, jest wicekapitanem ale jakoś wcześniej miała czas. Heh~! Po treningu chciałem iść do domu lecz była piękna pogoda, więc poszedłem na lody. Chciałem iść z Kuroko lecz ten nie mógł, gdyż musiał iść z Nigou na jakieś szczepienie. Także najpierw wróciłem do domu, przebrałem się po czym ruszyłem do sklepu. Gdy byłem już niedaleko usłyszałem znajomy głos.

-Oj Shin-chan, wygraliśmy, a ty niezadowolony~!

-To nie był ważny mecz, więc nie muszę skakać z radości.- Wyszedłem zza rogu i ujrzałem Takao i Midorimę, którzy zmierzali w moją stronę. Jako pierwszy zobaczył mnie Midorima.

-Kagami.- Powiedział jakby z odrazą. Wtedy Takao na mnie spojrzał.

-O~! Witaj Kagami!~- Powiedział wesoło, machając mi. Jakbym bym kilkanaście metrów dalej, a stałem tuż przed nimi.

-Yo. Gdzie sie wybieracie?

-Idziemy na lody~!- Powiedział wesoło Takao.

-A w ogóle co wy tu robicie?- Wcześniej w ogóle ich tu nie widziałem.

-Mielismy mecz towarzyski.- Odpowiedział Midorima.

-Nadal wierzysz w te głupie horoskopy?!- Usłyszeliśmy nagle. Ao stała obok Midorimy i wptrywała się w różowego pluszowego misia, którego trzymał w lewej dłoni. Zabrała mu go, patrząc się na niego z obojętnością. Midorimę chyba zatkało, bo po prostu patrzał się na Ao.

-Wow~! Aomine świetnie wygądasz~!- Stwierdził Takao z uśmiechem. Jest pierwszym, którego nie zszokował wygląd Aomine.

-Ja zawsze świetnie wyglądam.- Ao uśmiechnęła się lekko.

-Oddawaj.- Powiedział Midorima, wyciągając do niej rękę. Ao chwilę patrzała na rękę to na misia, po czym schowała misia za plecami.

-Sam sobie weź.- Powiedziała z chytrym uśmieszkiem. Midorima chciał wziąść misia lecz zatrzymał się. I dopiero wtedy zauważyłem, że Ao ma na sobie bluzkę z dość dużym dekoldem. Midorima stał nie wiedząc co zrobić, a Takao powstrzymywał śmiech. Wtem Ao pisnęła i odwróciła się szybko do tyłu.

-Tetsu ty mały...- Spojrzała na niego groźnie. Kuroko nic nie powiedział tylko oddał Midorimie misia.

-Dziękuje.- Powiedział i chyba miał lekkie rumieńce na policzkach. Poczułem nagle, że coś dotyka mojej nogawki. Spojrzałem w dół i ujrzałem Nigou. Odskoczyłem jak oparzony, co nie uszło uwadze reszty.

-Siemaneczko Nigou.- Powiedziała wesoło Ao kucajać i głaszcząc psa, który na jej widok wesoło merdał ogonem. Po tym każdy kupił sobie loda. Midorima i Takao od razu poszli na pociąg. Ao bawiła się dłuższą chwilę z Nigou lecz dostała chyba jakiegoś ważnego SMSa, bo pożegnała się szybko i poszła. Kuroko też się pożegnał, gdyż Nigou był zmęczony po weterynarzu. Ja sam zrobiłem zakupy i wróciłem do siebie, a wieczorem ograłem jeszcze w kosza. Zdecydowałem przy tym, że pora działać, bo w takim tempie nigdy nie zdobędę Ao. Jednak nadal nie czuję tego samego co do prawdziwego Aomine. Czy warto ryzykować?