Prezent od baranków- Kiseki no Sedai

Witam Zajączki~! ^w^

Jak pisałam tak są Wielkanocne cosie~! :3

Nie mogłam wcześniej wstawić, gdyż musiałam je dokończyć :p 

Stwierdzam, iż Wielkanoc jest ciężkim teatem -.- Ogółem jest to bardzo religine święto i nie wszędzie jest obchodzone, dlatego trudno coś wymyśleć na one-shota =.=

Ta miniaturka nie jest wcale związana z Wielkanocą :p

W drugiej jest nieco mowa o Wielkanocy ale tak tyci, tyci ^^

Za to w trzeciej jest tak.... Wielkanocnie ale na swój sposób :3

No i życzonka...

Wesołego zająca,

co śmieje się bez końca.

Szczerbatego barana, 

co beczy od rana.

Radości bez liku,

pisanek w koszyku.

I mokrego ubrania w dniu wielkiego lania~!

Nie przedłużając zapraszam na Wielkanocne Cośki~! :3

Miłego i smacznego~! :p

#Kimie

 

Drużyna koszykarska gimnazjum Teiko jak zwykle ciężko trenowała do zawodów. Niektórzy nawet sądzili, że oprócz grania w piłkę nic nie robią. Jednak widziano ich na lekcjach oraz po nich, więc ta dziwna teoria została obalona. Można było jedynie mówić, że ta drużyna jest najlepsza i zdobywa mnóstwo medali i pucharów. Wiadomo było, że pierwszy skład to same uzdolnione osoby, które są bardzo popularne. Aomine Daiki- As drużyny, wysoki i umięśniony, mnóstwo dziewczyn chce zostać jego miłością lecz on pozostaje macho. Midorima Shintaro- rzucający obrońca, bardzo dobry w nauce i sporcie, jego opanowanie pociąga dziewczyny. Murasakibara Atsushi- środkowy, uwielbia jeść zwłaszcza słodycze, dziewczyny czują się przy nim bezpiecznie, gdyż jest wysoki i silny. Kise Ryouta- niski skrzydłowy, znany model, przez swój wygąd i popularność jest bardzo pożądany lecz żadna jeszcze nie zdobyła jego względów. Akashi Sejiuro- rozgrywający i kapitan drużyny, każdy darzy go szacunkiem, gdyż jest bardzo mądry i prowadzi swoją drużynę do zwycięstwa, dziewczyny pociąga jego tajemniczość, uprzejmość jak i szaleńczość. ( Mogą sobie patrzeć ale wara dotykać! >.< - Dop.Aut. ) Jest jeszcze jeden mało znany zawodnik, który jest w pierwszym składzie- Kuroko Tetsuya- szósty zawodnik widmo, na codzień ma pokerową twarz, jest żadko zauważany, menadżerka drużyny Satsuki Momoi się w nim podkochuje. Tak prezentuje się pierwszy skład drużyny koszykarskiej. Są tacy wspaniali lecz niektórzy bardzo leniwi....

-Aominecchi~! Zagraj ze mną one on one~!- Poprosił Kise.

-Spadaj Kise! Ja teraz odpoczywam.- Powiedział Aomine, który siedział sobie na materacu.

-Ale ty nawet dzisiaj nie grałeś~!- Zamarudził Kise.

-Kise, życie takiego przystojnego, utalentowanego i w ogóle zajebistego mnie jest ciężkie. Więc daj mi spokój i zagraj sobie z kimś innym.- Westchnął znad swojej ulubionej gazetki.

-Aominecchi~!- Blondyn dalej marudził mu nad uchem.

-Murasakibara przestań jeść i ćwicz.- Warknął na niego Midorima.

-Nie mogę Mido-chin. Jestem głodny, więc muszę jeść.- Powiedział spokojnie Murasakibara jedząc chrupki serowe. I tak Midorima próbował zabrać jedzenie Murasakibarze, a Kise dalej marudził Aomine, który miał go gdzieś i wolał popatrzeć sobie na piękne panie o obfitych kształtach.

-Co tu się dzieje?- Wszyscy spojrzeli na nowo przybyłego. Akashi stał i przyjrzał się swojej drużynie. Widać było, że jest wściekły. Najpierw podszedł do Aomine zabierając mu świerszczyka.

-Ej!- Warknął Aomine lecz widząc minę kapitana zamilkł. Kise skulił się w i spuścił wzrok na swoje buty. Akashi podszedł do Murasakibary zabierając mu reklamówkę z jedzeniem, po czym zabrał pluszowego misia, który był szczęśliwym przedmiotem Midorimy. Spojrzał się jeszcze na Kuroko, który jako jedyny ćwiczył.

-Czy wy myślicie, że jak mnie nie ma to możecie się lenić? Wychodząc powiedziałem co macie robić, a wy zignorowaliście moje polecenia. Jedynie Tetsuya ćwiczył rzuty, a miał ćwiczyć z tobą Daiki podania.- Spojrzał się na Asa, któremu przeszły ciarki na spojrzenie kapitana.- Shintarou miał ćwiczyć rzuty, Atsushi obronę, a Ryouta miał ćwiczyć sam dopóki ja nie wrócę. Dlatego teraz najpierw zrobicie 50 okrążeń, 100 brzuszków, 100 przysiadów i 100 pompek, po czym będziemy ćwiczyć to co zaplanowane. Zrozumiano?- Spojrzał na nich swoimi dwukolorowymi oczami, na co każdemu przeszły ciarki.

-TAK JEST!- Krzyknęli i od razu wzięli się za ćwiczenia. Drugi skład trząsł się w drzwiach. Po tym spojrzeniu bali się wejść na salę i zarazem uciec. Jednak Akashi uratował ich z tej opresji i kazał im również się rozgrzać. Po treningu pierwszy skład nie miał wręcz sił. Na szczęście nie musieli sprzątać sali. Siedzieli w szatni i mozolnie się przebierali.

-Jeszcze jeden taki trening a wyzionę ducha.- Stwierdził Aomine, który leżał na ławce.

-Ostatnio nie przykładamy się do treningów, dlatego Akashicchi tak nas karze.- Powiedział Kise, który również leżał na ławce. Nogi tak go bolały, że prawdopodobnie nie będzie mógł wziąć udziału w najbliższej sesji.

-Może w ramach przeprosin damy coś Akashiemu?- Zaproponował Kuroko.

-Tetsu. Ja nie chcę teraz umierać, więc nie zaskakuj mnie tak.- Zamarudził Aomine.

-Co masz na myśli Kuroko?- Zapytał Midorima.

-Na treningach nie wszyscy się poprawią, więc w ramach przeprosin za dzisiaj zróbmy mu prezent.- Odpowiedział Kuroko.

-A niby co mamy mu kupić? Wiem. Szubienicę. Przyniosę wtedy ze sobą kwiatki i testament, bo raczej długo wtedy nie pożyję.- Zamarudził Aomine.

-Kupmy mu coś, co mu się przyda albo coś, co lubi.- Powiedział Kise.

-Mam pomysł.- Powiedział wtem Murasakibara.

Dwa tygodnie później, po ostatnim treningu- gdyż rozpoczynały się wakacje- pierwszy skład podszedł do kapitana.

-Coś się stało?- Zapytał Akashi nieco podejrzliwie. Przez te dwa tygodnie jego drużyna była nad wyraz grzeczna i to było bardzo podejrzane.

-Nie, nic się nie stało. Znaczy....... Mamy coś dla ciebie.- Powiedział Aomine wyciągając zza siebie pudełko i wręczając je Akashiemu.

-To w ramach przeprosin za nasze zachowanie.- Powiedział Kise.

-Co to takiego?- Sytał Akashi patrząc się podejrzanie na pudełko.

-Otwórz i sam zobacz.- Zachęcił go Kuroko. Akashi spojrzał jeszcze na nich, po czym rozwiązał kokarde i otworzył pudełko, wyjmując z niego kimono. Niebiesko- pomarańczowe kimono ze wzorem kwiatów wiśni. Akashi był bardzo zaskoczony z takiego prezentu. Myślał, że będzie to coś głupiego, a okazało się piekne i nad wyraz trafione.

-Dziękuje. Ale i tak nie pozwolę wam się lenić na treningach.- Spojrzał na nich uważnie.

-Ależ oczywiście.- Każdy z nich się uśmiechnął, po czym pożegnali się i wyszli.

Akashi siedział w nowym kimonie na tarasie, pijąc zieloną herbatę. Wpatrywał się w drzewa wiśni, a zwłaszcza kwiaty, które właśnie pięknie rozkwitły. W ogrodzie zrobiło się naprawdę pięknie. Seijuro upił łyk herbaty, po czym uśmiechnął się lekko, kręcą głową.

-Baranki.....Łatwo je wytresować ale bywają niesforne. I potrafią zaskakiwać......- Z tą oto myślą Akashi spędził miłe popołudnie.